MEHMET SERİN
@aruzvezni
Yaşayarak intihar etmeyi seçenlere yardım edilemez
Tasavvuf , tarih ve psikolojinin harmanlandigi bir roman. romanda birçok düşünürün şiirlerinin yer alması ayrı bir lezzet katmış. Ruhsal gelgitler içinde olan bir adamın ızdrapli yaşam öyküsünü okuyoruz "ruh adam" da. Ön yargının ne fena bir tuzak olduğunu bir kez daha "Ruh Adam" ile anlamış bulundum. Okurken hikayenin içine girmeme gibi bir imkanınız yok. Atsız bu konuda çok başarılı. Akıcı bir kitap. Okurken meraktan kitabı elimden düşürmedim diyebilirim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Popüler olan tutunamayanlar romanından ziyade bu romanını tercih ettim. Yalnız öğrendim ki Okumanın ve anlamanın zor ve keyifli olduğu bir eser. Kitapta Karakterimiz Hikmet Benol aslında bir çoğumuzun yapması gerektiği şekilde hayatı bir oyun sahnesi, hayatına girip çıkan karakterleri de birer oyuncu gibi kabul ediyor. Onun için dünya koca bir tiyatro, kendisi de kendi çapında bir oyun yazarı . Bazen suflörlük de ona düşebiliyor. Hikmet, eski karısı Sevgi, Bilge, Hüsamettin Albay, Nurhayat Hanım ve diğerleri çemberinde güzel bir anlatımla bizi sürükleyici bir hikayeye konuk ediyor Oğuz Atay. Kitaptaki, Hz.İsa metaforu ara sıra karşımıza çıkacak, mantığını da kitabın sonunda, kitapla ilgili yazılan makalelerden birinde göreceksiniz. Ben sonradan uyandım mevzuya ne yalan söyleyeyim. Benim aklıma daha çok "Fight Club"vari bir durum gelmişti açıkçası. Bu arada kitabın sonu demişken aklıma geldi, sizin yerinizde olsam önsözü okumadan geçer, kitap bittiğinde okurdum çünkü kitabın sonundan spoiler içermiş ve nedense sonu çok önemsenmemiş gibi önsöze eklenmesinde bir mani görülmemiş. Şahsen önsözü okumadan kitabı bitirseydim, sonu bana daha çarpıcı gelebilirdi. Kitabın bence bir diğer eksisi ise, uzun bölümler içinde okura bir nebze soluk aldırabilecek küçük duraklar olmamasıydı. Bölüme başlıyorsunuz, bitirmeden bırakmak durumunda kaldığınızda konu dağılabiliyor. En azından bir minik yıldızla falan bölünmüş olsa, oraya kadar gelinip bırakılır, sonra da kopukluk yaşanmadan devam edilebilirdi. Bir de farklı fontlar kullanılsa, belki Hikmet'in iç sesi ve dış dünyada gelişen olaylar arasında karmaşa yaşanmayabilirdi. Bazı durumlarda hayalin gerçeğe karıştığı izlenimine kapıldım, ayırt edemedim ikisini birbirinden.
Sonuç olarak şunu söyleyebilirim ki, Oğuz Atay gözden kaçırdığım
Kitap kendi içerisinde üç bölüme ayrılmış.
Birinci kitapta Kinyas ve Kayra'nın kesişen hayatları anlatılıyor. Bir amaç için birlikte çıktıkları yolculukta dünyaya meydan okuyor, her türlü pisliğe bulaşıp her ne hikmetse yakalanmadan farklı ülkelere, şehirlere seyahat ediyorlar. Birçok politik, ekonomik ve sosyal eleştiriler bulunmakta. Haklılık payı çok fazla. İnce bir zekayla eleştirilen konuları anlamak için bazen aynı cümleyi defalarca okuyabilirsiniz. Her okuduğunuzda da farklı şeyler anlamanız muhtemel.
Ölüm teması yoğun olarak kendini göstermekte. Öyle ki kitapta matem havası var.
Okuduğumuz bu iki adam hayattan gram zevk almayan, dünyanın yasalarına karşı çıkmak için her türlü pisliğe bulaşan ve gerçek hayatta uzak durduğumuz şu "kötü adamlar". Ve bence elle tutulacak bir tane haklı sebepleri olmadan mutsuzluğu seçmişler. Çünkü mutlu olmak için -en basitinden- fedakarlık yapmak, sorumluluk almak gerekiyor. Ama Kinyas ve Kayra kolay yoldan para kazanarak hoşlarına giden her şeyi yapıyor, zevk alıyor ve hayattan kaçıyorlar. Evet, bundan mutlu olmayabilirler. Fakat haz veya zevk çoğu zaman mutluluğun önüne geçiyor.
Daha sonra yolları ayrılıyor ve ikinci kitapta Kinyas'sız Kayra anlatılırken; üçüncü kitapta da Kayra'sız Kinyas anlatılıyor.
İçinde barındırdığı o buhranlı hava nedeniyle sindire sindire okunması gereken bir kitap. Ayrıca okurlar arasında Kayra'yı tercih edenler yoğunlukta. Fakat ikisinin de birbirinden kötü olduğunu göz önünde bulundurursak, seçim yapmak yeterince zor.
Dış incelemeye gelecek olursak kapak illustrasyonu yeterince yaratıcı. Fakat sayfaları ince ve baskı kalitesi kötü.
Sonlara doğru sıksa da genel olarak güzeldi.
