Keder ya da endişe ya da içimize attığımız çok güçlü duygularımızdan uzun süre bunaldığımızda ve herhangi bir canlıdan şefkat arama ve bulma ihtimalimiz olmadığında, her şeye rağmen tamamen ezilmemişsek, çoğu kez doğal olarak şiirden medet umarız ve çoğu kez buluruz da; bazen başkalarının bizim o anki durumumuza uyan coşkulu ifadelerinde buluruz, bazen de kendimiz o düşünce ve duyguları kelimelere dökeriz, belki daha az ahenkli ama duruma daha uygun ifadelerle; bu yüzden daha içe işleyen ve daha sempatik deyişler o zaman zarfında bunalmış ve şiş yüreği hafifletir.