Budizm'in kurucusu kabul edilen Buda, insan yaşamının tamamen acı ve sıkıntılarla dolu olduğunu düşünmüştür. İnsanı mutsuzlaştıran bu acı ve sıkıntıların kaynağının ise cehalet ve arzular olduğunu ifade etmiştir.
Ona göre insan, doğrusal değil, döngüsel bir zaman ve mekân içinde yaşar. Bu nedenle insanın içinde bulunduğu durumun sonu yoktur. Cehalet ve arzular, insanı sonu gelmez bir çıkmazın içine düşürür ve Samsara'ya, yani doğum-ölüm döngüsüne hapseder. Kişi, eğer Samsara'dan kurtulmak istiyorsa arzularını ve cehaletini yenmek zorundadır.
Filozof Friedrich Nietzsche ahlak maskesi takınca ahlaklı olacağını düşünenlerin maskesini şöyle indirir:
"Tüm ahlak bekçileri aslında derin bir utanç ve korku içinde yaşarlar. Bilirler ki, içlerindeki o gizli arzular ve bastırılmış eğilimler bir gün açığa çıkarsa, herkes onların birer casus ve hain olduğunu anlayacaktır.
Üstelik, teoride diktikleri o kusursuz ahlak kalelerinin, pratik hayatın rüzgarında ne kadar çabuk yıkıldığını en iyi kendileri bilirler. Çünkü eyleme geçtikleri her an, bastırmaya çalıştıkları o gizli dürtüler akıllarını çeler ve onları kendi savundukları doğruların en büyük suçlusu haline getirir."
Emil CioranArzular
"Arzularımızın her biri dünyayı yeniden yaratır, düşüncelerimizin her biri de yok eder.."
Hâlden Hâle Giren Gönül :-)Şiir
Mevla'm kâinatı tanzim ederken, mahlûkat içinde aslandı gönlüm.
Hayatın akışı Hakk'a giderken, yalan yanlışla süslendi gönlüm.
Rızıklar verildi, türlü meyveler; karnını doyurdu kuşlar develer. Zalim nefsim çiğner çiğner geveler, gurur denen semle beslendi gönlüm.
Hayâl sarayına geçti oturdu, azı beğenmedi çoğu yitirdi, dalgaya kapıldı, gemi batırdı; günah deryasında ıslandı gönlüm.
Bulut gölgesine sahip çıkardı, dağlar benim deyip yakıp yıkardı, güneşin gözüne parmak sokardı, karanlık çökünce yaslandı gönlüm.
Keşke yaşasaydı kendi halince, bin pişman oldu olan olunca, nefsani arzular ağır gelince; cevheri çürüdü, paslandı gönlüm..
Felsefeden pek hâz etmem ama...Duygu ve Düşünce
En derin arzular genellikle en ölümcül nefretlere sebep olur.
Sokrates