Söyleyin bana, onu bilen dürüst kadınlar,
Söyleyin, burada yanıp tutuşan aşk mıdır?
Başıma gelenler benim için çok yeni,
Anlamış değilim, neler olup bittiğini.
Şehvet dolu arzular, ciğerime sığmıyor.
Bu hem zevk hem de acı veriyor.
Donuyorum ve ruhumun alev aldığını hissediyorum.
Ve bir anda, tekrar buza dönüyorum.
Mutluluk uzaklarda beni çağırıyor,
Ama onu tutmaya çalıştığımda, elimden kaçıyor.
Sanki bir rüyadaymışım gibi iç çekip inliyorum,
Gözlerim doluyor, ne yapacağım, bilemiyorum.
Gecem ve gündüzüm ıstırap oldu.
Ve yine de kalbim buna severek katlanıyor!
Söyleyin bana, siz kadınlar, vs.
Duygular, arzular, inançlar, düşünceler ve eylemler gerçekten de kendilerine karşı geliştirilen savunma yöntemleriyle ikame edilebilir, yer değiştirebilir ve onlara feda edilebilir. Kızgınım; bu kızgınlık ilişkimi tehdit ediyor; kendimi iyi ve nazik bir insana dönüştürüyorum. Böyle bir ruhsal simyacılık, sihirbazlık, bu ortadan kaybolma numarası sonunda başkaları ve dolayısıyla da kendim için (mantıksal sıralama bu şekildedir) kabul edilebilir biçimde yeniden zuhur ederim. Peki ya kızgınlığa ne olur? "Semptom" diye adlandırdığımız yaygın huzursuzluk biçimleri şeklinde belirir. Bu anlamda semptomlar örtük iletilerdir.
dostlukta bütün düşünceler, bütün arzular, bütün beklentiler söz söylenmeden ve övgüsüz bir sevinçle doğar ve paylaşılır.
Abes değil mi bu tûl-i emeller inşana
Değer mi bunca tekâpûları şu dehr-i fenâ
"İnsanın bitmek bilmeyen uzun arzular peşinde koşması saçma değil mi?
Şu geçici, yok olmaya mahkûm dünyada bunca çabaya değer mi?"
"İnsan eksikliğini hissettiği şeye karşı açgözlü olur. Yeterince yiyemeyen, yemeğe aç gözlü olur, sevgiye aç kalan, aşırı şekilde sevgiyi arzular, bir yere sahip olmaya saplantılı olanın ise daha önce hiç yeri olmamıştır."
Üzerimizde en amansızca hâkimiyet kuran arzular, kaynağı konusunda kendimizi kandırdıklarımızdır.
