Hüseyin ERKOÇ

Hüseyin ERKOÇ
@asabi48
Ah be Cahit.
Bu kaçıncı gecedir kendi kendime onunla konuşuyorum. ... Konuşuyorum onunla. Boş zamanlarım da da değil. Günlük çalışmalar sırasında ama gören olmuyor bu yaptığımı. Dış görünüşüm ele vermiyor beni. Kısa ya da uzun yürüyüşlerde oluyor nedense daha çok. Bir dalgınlığa koyulma gibi başlıyor.
Sayfa 122
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sultan
Hayat boş geçti Geri kalan korkulu Her adımım dolu olsa İşe yaramaz katında Biliyorum Bağışlanmamı diliyorum A. Cahit ZARİFOĞLU
Şiir
Öldürdüğün kelebekleri gömecek yer bulamadım...
" Ve sonra bana gülüşüyle yüzümde kelebekler açtıranın, 𝙜𝙞𝙙𝙞ş𝙞𝙮𝙡𝙚 öldürdüğü kelebekleri gömecek yer bulamadım."🥀🌼 🌬️🍃 Bana seni seviyorum deme hissettir
İlişkiler
Sonuna kadar okuyun ;)
ELAZIĞLI Fıkrası 😃😃😃 Elazığlının biri İtalya’da Fiat fabrikasında çalışan bir işçi... O zamanki Sovyet lideri Krusçev, resmi bir ziyaret için İtalya’ya gelmiş. Programda Fiat tesisleri de var. Fabrikanın tezgâhları arasında dolaşırken Elazığlıya rastlamış. Herkesin gözü önünde “Vay Elazığlı kardeşim ” diye sarılıp kucaklaşmış. Orada ayaküstü sohbet etmişler. Tüm protokol bu dostluktan şaşkın… Konuk gittikten sonra patron,, Elazığlıyı çağırıp, Krusçev’i nereden tanıdığını sormuş. Hemşehrimiz ‘Hiiiç’ demiş. Ben eskiden komünisttim. 1 Mayıs kutlamaları için parti beni Moskova’ya göndermişti. Orada tanışmıştım. Olay unutulmuş. Üç beş ay sonra bu kez Amerika Başkanı Nixon gelmiş İtalya’ya. Yine aynı program ve fabrika ziyareti… Tezgahların arasında “Vay Elazığlı kardeşim … Vay Nixon…” muhabbeti. İyice meraklanan patron ziyaretten sonra Elazığlıyı yine çağırtmış. Soru da cevap da aynı. Bir ara Amerika’ya göç etmeye kalkıştım. New York’ta başım polisle belaya girdi. Bu Nixon o zaman çiçeği burnunda bir avukattı. Beni o savunmuştu. Olay bu kadarla kalsa iyi. İki ay sonra Fransa Başkanı De Gaulle ziyaretinde de aynı manzara yaşanınca patron Agnelli derin bunalımlara girmiş. Kendisini tanıyan yok. Yanında çalışan Elazığlının uluslararası çevresi var. - De Gaulle’ü nereden tanıyorsun? - Nazilere karşı Paris’te yeraltı savaşı yapıyorduk. Özel kuryesiydim. - Sen herkesi tanır mısın? - Evet, hemen hemen... Patron iyice hırslanmış. - Neredeyse Papa da arkadaşım diyeceksin.
İlişkiler