“Artık nadiren, hem de çok nadiren duygularıma kapılıp sadece öylesine evine yaklaşıyordum. Sadece tek bir şeyi yapmaya devam ediyordum; yaş günlerinde sana hiç aksatmadan bir demet beyaz gül yolluyordum. Hem de o ilk aşk gecemizden sonra bana hediye ettiklerinin aynısından.
Geçen on, on bir yıl boyunca bu gülleri kimin gönderebileceğini kendine sordun mu hiç?
Bir zamanlar bu güllerden armağan etmiş olduğun kadın hiç aklına geldi mi?
Bunu bilmiyorum ve buna vereceğin cevabını da hiç bilmeyeceğim.
O gülleri karanlığın içinden sana uzatmak ve yılda bir defa da olsa o saatlere ait anıları tazelemek benim için yeterliydi.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Beni tanımamıştın, o an tanımadın, hiçbir zaman, beni hiçbir zaman tanımadın. Sana, o an yaşadığım hayal kırıklığını nasıl anlatabilirim, bilmiyorum, sevgilim, çünkü o an senin tarafından tanınmamak gibi bir kaderi, ömrüm boyunca sürecek bir kaderin acısına ilk defa katlanıyordum ve artık o kaderle de ölüyorum; senin tarafından hiçbir zaman ve hala tanınmamış olarak.”