elimden tutmuş sevecen gençliğim,
buzdan bir yolda düşe kalka
yürümeyi öğretiyor yeniden bana
geçmiş deyince sen geliyorsun aklıma.
sahi sen yaşadın mı, var mıydın acaba?
yaşadık mı seninle aynı zaman parçasında?
ama ellerin aklımda, iri gözlerin
sıcaklığın geceler boyu ve aklığın aklımda.
haksızlık etme diyorum kendime,
onurlandırıldın da kınandın da sen.
kendini kül dolu bir küpe gömdün,
ters yüz ettin sevgini eskidikçe.
güzel günler yaşadın, çiçeklerin oldu
bir evin örneğin güneş gören,
dağlara dönük balkonu, işte bu yüzden
ağlarım ben kestaneler çatlarken.
kadınlar da oldu elbet yaşamımda,
biri hariç hepsini bağışladım.
sınadım kendimi karşılıklı acıyla,
ben hep ölüme ve aşka inandım.
bir şey var dokunur bana,
yüzüme uymayan eğreti adım.