"Bak Momo," derdi, "ne oluyor, biliyor musun? Bazen önüme upuzun bir cadde çıkıyor. Öyle uzun ki insan bazen sonu gelmez sanıyor."
"O zaman acele etmeye başlıyorsun. Gün geçtikçe daha çok acele ediyor insan. Her önüne baktığında yolun hiç de kısa almamış olduğunu fark ediyorsun. Daha hızlı ve daha gayretli çalışıyorsun; sonunda nefesin kesilip güçsüz kalıyorsun. Ve cadde hala upuzun bir şekilde seni bekliyor."
Fıstık biraz daha düşündükten sonra sürdürdü konuşmasını:" insan caddenin tamamına bakıp hemen bir karara varmamalı. Her zaman adım adım ilerlemeli. Sürekli bir adım sonrasını düşünmeli, bir adım, sonra derin bir nefes bir süpürge. İşte o zaman hayat zevkli olur. Önemli olan İşin iyi yapmaktır. Öyle de olmalı."
" Bir de bakarsın ki adım adım bütün yolu bitirmişsin nokta nasıl olduğunu anlamadan ve yorulmadan. Önemli olan da budur. "
Çünkü Beppo'ya göre, dünyadaki bütün anlaşmazlıklar kasıtlı ya da kasıtsız, aceleye getirilerek söylenmiş birtakım yalan yanlış sözlerden kaynaklanıyordu.