Bizler bireyselleşmeyi yanlış anladık. Birey olalım derken toplum içinde yaşamayı unuttuk. Sanki özellikle son dönemlerde bazı şeyler birbirine karıştı, sapla samanı ayırt edemez olduk. Önce paylaşmayı öğreteceğiz çocuklarımıza mesela, sonra her şeyi paylaşmak zorunda olmadığını. Önce anne babasına, büyüğüne saygıyı öğreteceğiz, sonra her büyüğün saygıdeğer olmadığını. Önce ebeveynin sözünü dinlemeyi öğreteceğiz. Sonra gerektiğinde sorgulayanbileceğini. Yani özetle, önce toplum içinde yaşamayı öğreteceğiz, sonra birey olmayı çünkü insan sosyal bir varlıktır ve böyle bencil, sınırsızca yetiştiğinde sosyal bir birey zaten olamaz. Sosyallik temel bir ihtiyaçtır, eksik kalırsa kişi de semptomlar oluşur.