Meryem birden uyandı ve tam o anda, "uyanmak istemiyorum!" Diye düşündü. "Hiç uyanmak istemiyorum."
Düşünden korkmadığı için değil, gerçek hayattan daha çok korktuğu için.
Bir dost sana kötülük yaparsa ona şöyle de: "Bana yaptığını sana bağışlıyorum; fakat kendine yaptığını ben nasıl başlayayım?" Her büyük sevgi böyle konuşur. O affı da, acıyıda yener.
Insanlık doğalı insan çok az sevinmiştir. Atalardan kalma tek günahımız budur belki de! Eğer daha fazla sevinmeyi öğrensek başkalarına acı vermeyi ve acı düşünmeyi daha kolay unuturuz.