"Artık istediğimi yapmakta özgür olmak istemiyorum. Özgür biri özgür değildir ve hareketsiz olanlar günahtan kaçamazlar. Sadece hizmet eden, iradesini başkasına veren, enerjisini bir işe adayan ve sorgulamadan hareket eden biri özgürdür. İşimiz,yaptığımız şeylerin ortasındadır; başlangıcı ve sonu, sebebi ve etkisi, çünkü tüm istekler akıl karıştırıcı ve bütün hizmetler bilgeliktir."
Kuvvetli,kararlı bir babamız olsun, bize neyi yapıp neyi yapmayacağımızı söylesin isteriz. Niye? Neyi yapıp neyi yapmayacağımıza, neyin ahlaklı ve doğru, neyin ise günahı yanlış olduğuna karar vermek zor olduğu için mi ? Yoksa suçlu ve günahkar olmadığımızı işitmeye her zaman ihtiyaç duyduğumuz için mi? Bir baba ihtiyacı her zaman mı vardır, yoksa, kafamız karıştığı, dünyamız dağıldığı, ruhumuz daraldığı vakit mi isteriz babayı?