Ayak uydurmamak cezasız kalmaz...1000Kitap
Spoiler içerir️️️
Albert Camus'tan ilk okuduğum kitap ve bu kitabı seçtiğim için de çok mutluyum.
Kitabı okumadan önce yazarla ilgili bir araştırma yapmıştım. Bu kitap resmen yazarın bakış açısının tam bir özeti.
Kitabın ilk bölümünde anlatılan olayın aslında kahramanı tam olarak anlatmak adına yazılmış bir örneklem olduğunu anlıyorsunuz.
Toplumla keskin bir savaş halinde olan bir insanın topluma nasıl yabancılaştığı gözler önüne serilmiş. Aslında koku, sıcaklık, tat gibi bir çok duyusal dış etkene fevkalade hassas bir adamın, toplumun duygusal çağrışımlarına kulak asmayışını, sırf toplum istiyor diye ya da topluma ayak uydurmak adına olduğundan farklı görünmeyişini okumak insanın içinde ki asi ruhu ortaya çıkarsa da aykırı bir yaşamın toplum tarafından nasılda görmezden gelinemediğini çok güzel anlatıyor. Cinayetten yargılanan bir adamın, yargılanma sürecinde, işlediği cinayetten çok annesinin ölümüne duyarsızlığı yüzünden cevaplamak zorunda kaldığı sorular, felsefi açıdan toplum tarafından zaten idama mahkum edildiği ve bunun cinayetle alakasının olmadığı fikrine kapılmama neden oldu. Toplumun cinayet işleyen insanla evrene karşı kayıtsız olan insanı aynı kefeye koyduğu görüşü çok güzel işlenmiş kitapta. Yazar ile ilgili yaptığım araştırmada dikkatimi çeken başka bir konu ise "absürd" kavramıyla çok fazla ilgilendiğiydi. Kahramanımız da absürd kavramını mükemmel bir şekilde sembolize ediyor.
Okuduktan sonra kafamda oluşan yek pare soru: Toplumun beklentilerini yerine getirmek daha kolay bir yaşam sunuyorsa tutsaklık özgürlükten daha mı çok mutlu eder insanı?
bayıldımmmmm
Yarıda bitmesini hiç istemediğim bir kitaptı. Küçük bir çocuğum olmasına rağmen ilk fırsatta elime alıp 3 günde bitirdim. Okurken bazen çok mutlu oldum, bazen hüzünlendim, bazen gözyaşlarıma hâkim olamadım, bazen de Günnur'a çok kızdım. Çok saf, temiz ve yüreğe dokunan bir aşk hikâyesiydi. Şeyma ablanın kalemine zaten hayranım; yine beni şaşırtmadı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Lukov'dan sevgiler Mariana zapata'nın yavaş ilerleyen ama duygusu güçlü romantik kitaplarından biri. Hikaye yıllardır birbirine tahammül edemeyen iki artistlik patenci Jasmine ve Lukov'un nefretle başlayan ilişkisini konu alıyor. Klasik bir düşmanla aşı kurgusu olsa da spor temasıyla farklı bir tat sunuyor.
Jasmine'nin azmi ve inadı, Lukov'un ise dışarıdan soğuk ama zamanla yavaş yavaş gelişen ilişki sayesinde duyguların gerçekçi hissettirilmesi de kitabın güçlü yanlarından biri.
Karların Altında Sıkışan Öfke ve Umut...
John Fante’nin Bahara Kadar Bekle Beni, Bandini (Wait Until Spring, Bandini) romanını okumak, benim için sadece bir göçmen ailesinin dramına tanıklık etmek değil; Colorado’nun o buz gibi dondurucu kışında, yoksulluğun, öfkenin, dinmeyen bir açlığın ve her şeye rağmen içten içe filizlenen o çocuksu umudun tam ortasında çıplak ayakla yürümek gibiydi. Fante, o sert, filtresiz ve adeta bir boksörün yumruğu kadar direkt olan kalemiyle beni öyle sarsıcı bir gerçekliğin içine çekti ki, sayfaları çevirirken soğuktan donan parmakların acısını ve o İtalyan göçmeni ailenin damarlarında akan o sıcak, deli kanı kendi içimde hissettim.
Bu kitap benim gözümde, sadece bir büyüme hikâyesi ya da taşra kasabasındaki bir kış masalı değil; insanın o en ilkel, en çiğ ve en saf arzularıyla, aidiyet krizinin ve Amerikan rüyasının o acımasız çöplüğünün çarpışma panoraması. Kışın gelmesiyle işsiz kalan, gururu kırılan duvar ustası bir baba, onun dindarlığıyla deliliği arasında sıkışmış bir anne ve tüm bu enkazın ortasında dünyayı beyzbol sahalarından, günahlardan ve babasına duyduğu o karmaşık nefret-hayranlık ilişkisinden ibaret sanan küçük Arturo Bandini... Fante, bu karakterler üzerinden aslında hepimizin o çocukluk yaralarını, utançlarını ve o ilk büyüme sancılarını anlatıyor: Ne kadar üşürsen üşü, içindeki o bahar beklentisini asla söküp atamazsın.
Yazarın o süssüz, dolambaçsız ve lirik bir öfkeyle beslenen üslubu beni en derin yerimden yakaladı. O, edebiyatın o steril, kibar ve mesafeli dilini tamamen reddediyor; sokaktaki o kavganın, evdeki o sessiz çaresizliğin ve karın altındaki o gizli utançların dilini konuşuyor. Arturo’nun o çocuksu kibirli iç seslerini, dinle ve günahla olan o komik ama bir o kadar da trajik didişmelerini anlatırken asla yukarıdan bir gözle bakmıyor; aksine,
Bir tarafta gitmeyi seçen ismi gibi asi Asiye bir tarafta da kalmak zorunda mı bırakılmış yoksa kalmayı seçmiş bilinmeyen Ceylan'ın hikayesi.Ancak bence eğer kalmayı da gitmeyi de sen seçiyorsan sıkıntı yok da bu kararları başkaları veriyorsa o zaman vay haline.
Hayal kırıklığı. Her bölümü tahmin edilebilir tekrarla dolu. Bu kadar kitap olmasının şokundayım, 2 kitapta bile bitermiş. Hep aynı durum içinde kalan iki kişinin uzatılmış 6 kitabı…
