Dün dışarıda daha ılık bir hava vardı. Ağaçların hışırtısı, toprağın kokusu ve börtü böcek arasında bir günü daha geride bırakırken düşündüm.
"Sözcükler olmasaydı yaşamım eksik olurdu."
Belki de yüreğim zamanın içinde gezinmeyi seviyor. Çünkü yaşam yalnızca bugün yaşananlardan ibaret değil, geçmişle şimdiyi aynı kalpte buluşturan uzun bir yolculuk...
Öner Yağcı'nın Kir kitabını büyük bir zevk ve merakla okudum. Yazar, Alevi-Bektaşi kültürünü öyle canlı ve etkileyici anlatılıyor ki, okurken yalnızca bir roman okumuyor, nerdeyse başka bir zamanın içine giriyorum. Örneğin, çiğdem şenliğini ilk kez bu kitap aracılığıyla öğreniyorum. Hıdırellez kutlamalarını anlattığı sırada bir an kendimi o yüzyılda yaşamış gibi duyumsuyorum. Özellikle cem sırasında söylenen deyişler, aşıkların bağlama eşliğinde söyledikleri sözler beni çok etkiliyor. İnsan kimi kez bir ezgiyle ya da sözle yüzyıllar öncesine yolculuk edebiliyor. Kitaptaki cem betimlemeleri yalnızca bir ibadeti değil, aynı zamanda ortak yaşamı, dayanışmayı ve kültürel belleği de anlatıyor.
Alevi geleneğinde insanların önce birbirinden rıza alması, ardından kadın-erkek, genç-yaşlı ayrımı olmaksızın herkesin “can” kabul edilmesi bana oldukça anlamlı geliyor. Herkesin eşit görülmesi, birlikte ibadet edilmesi ve 12 hizmetin belirli sorumluluklarla yürütülmesi, güçlü bir toplumsal düzen ve dayanışma duygusu taşıyor.
Araplar, Türklerin anayurdu olan Orta Asya’yı işgali sırasında cami ve namazın dışındaki ibadetleri yasakladığı için cem gizli yapılıyor. Kadın erkek bir arada ibadetin Arap kültüründe olmamasından, yaşamın her alanında olduğu gibi ibadette de erkeğin yanında bulunan Türk kadınını kendi değerlerine göre yargılayan, kadını sadece zina aracı olarak düşünen Araplar bu olayı farklı yorumluyor. "Mum söndü" iftirası,
Sevdiklerinizle son bir yolculuk serüveni..
Sevdiğinin öleceğini bile bile bindiğin o tren..
Yarım kalan aşklar, babasını son kez gören evlat....
Sevdiklerinizi son kez görürcesine sarılın, onlarla hoş sohbetler edin, yeni almış olduğunuz bir kıyafetiniz varsa onu hemen giyin hayat bu nerede son bulacağı belli olmayan bir belirsizlik. Sevdiklerinize zaman ayırın görmezden gelmeyin onları , o an meşgul iseniz çok bekletmeden dönüş sağlayın. Sonra söylerim diye hiçbir şeyi ertelemeyin..
Sanırım bende böyle bir kazada sevdiğimi kaybetmiş olsam makinistin karısı gibi yapıp inmek istemezdim onunla ölmek isterdim.
Kesinlikle okuyun bu kitabı kesinlikle..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Olayları günlük konuşma aralarında ve içinden geçirdikleri düşüncelerle biz tahmin etmeye çalışıyoruz. Aşkı sadece şehvani duygularla anlatmak bana göre yanlış geliyor. Kitabın bir de siyasi alt metni var ve çaktırmadan sizi buna maruz bırakıyor. Bana göre öyle aman aman bir hikaye değildi. Geçmişte yaşadıklarını anlatacak bir acı dram göreceğiz zannettim ama o da yoktu. Yani ben çok etkilenmedim.
Gökçen serisi beni gerçekten saran bir kitaptı. Bir kaç kişinin olumsuz yorumlarını okumama rağmen beni sardı diyebilirim.
Kitaptaki karakterler cok eğlenceli ve komiklerdi, açıkçası sanki bende onlarlaydım ve olayların içindeymişim gibi hissettim.
Olumsuz olan tek tarafı yazar cinsellik olayını çok fazla abartmış, öğrencilerimden de okuyanlar var Gökçen serisini, ben okurken aklımdan sadece öğrencileriminde bu satırları okuyor olması beni rahatsız etti açıkçası. Yani fazla detaya girmesine gerek yoktu ben atladım o kısımları açıkçası.
2. Olumsuz düşüncem de, kitap akıcı, güzel ve heyecanlı olmasına rağmen 4 seri bence çok uzun. Bazen gerçekten Gökçen ile Murathan karakterinin aşklarını tamam biliyoruz ama cok fazla abartı buldum. Yani birbirlerine karşı besledikleri aşkları tekrar tekrar hatta aynı şeyleri tekrar okuduğum zaman sıkıldığımda oldu. Bence 4 seri yerine 2 seri yeterli olurmuş diye düşünüyorum.
Genel itibariyle okunması gereken çok eğlenceli bir seriydi.
İyi okumalar..
Piraye, adını ünlü şair Nazım Hikmet’in eşinden alan, ancak modern zamanlarda kendi kimliğini, aşkını ve özgürlüğünü bulmaya çalışan güçlü bir kadının inişli çıkışlı hayat hikayesini anlatır.
Canan Tan, İstanbul’un seçkin ve modern bir çevresinde yetişmiş, iyi eğitimli bir genç kız olan Piraye’nin, üniversitede tanıştığı Diyarbakırlı Haşim’e aşık olmasıyla değişen dünyasını konu alır. Evlenerek Diyarbakır’a yerleşen Piraye’nin; büyük şehir ile feodal düzen, modern yaşam ile köklü töreler, tutkulu bir aşk ile geleneksel baskılar arasında sıkışıp kalışını inceler. Eser, bir kadının aşkı uğruna göğüs gerdiği fedakarlıkları, yaşadığı derin hayal kırıklıklarını ve her şeye rağmen kendi ayakları üzerinde durma mücadelesini akıcı ve duygusal bir dille gözler önüne serer.
Acımak, idealist bir ilkokul öğretmeni olan Zehra'nın, babası Mürşit Efendi'nin ölüm döşeğinde olduğu haberini alması ve onun vefatının ardından bıraktığı hatıra defterini okumasıyla başlayan büyük içsel yüzleşmeyi anlatır. Reşat Nuri Güntekin, görev bilinci yüksek ancak geçmişteki kırgınlıkları yüzünden kalbi katılaşmış, merhamet duygusundan yoksun Zehra'nın gözünden, bürokrasinin ve toplumsal yozlaşmanın temiz bir insanı nasıl adım adım yıkıma sürüklediğini gösterir. Eser; ön yargıların, doğru bilinen yanlışların ve insanı insan yapan en temel duygu olan acıma ve bağışlama hissinin önemini sarsıcı bir dille gözler önüne serer.
