VEDA
Yolcu olmasa neye yarar yollar, oteller
istasyonlar, havaalanları, kervansaraylar
Hoşçakalın hanında hamamında konakladığım
Karakollarında dayak yediğim, bayraklı
Kapılarından uzak durduğum şehirler
Ayrılığın da vardır elbet vakti saati
Ve gitmek
Daima bir itirazdır bu dünyaya
Devrim için savaşmayana komünist mi denir
Korsan mitingler, barikatlar, yoldaş türküler
İşçileri tarafından kovalandığımız fabrikalar
Devrim gelecek cümle eksikler bitecek, bitsin
inancından teoriler üreten ve kendimi yiğit
Düşmanı korkak sandığım gençliğim güzeldin
Yeşil mürekkeple yazılmış aşk mektupları
Saçlarını briyantine batırmış fotoğraflarım
Herbiri ciltlenmiş kitaplar, dergiler, albümler
Sektirmeden tutulmuş günlükler; otobüs
Ve tren biletleri, 100 kuruşluk Varlık kitapları
Kebikeçlere bırakıyorum şimdi hepinizi
On küsur yıl bir yastığa baş koyduğum kadın
Ağrıyan sevincimde izleri kalan sevgililer
Özleminizle, siteminizle, nefretinizle iyiydiniz
Yolcu ve hancı masalı bu, ardımdan su dökmeyin
Kapı kapanırken menteşeler incinir diyordunuz
Ama kalsın yine de bu vedada hoşçakal duygusu
Elli dört bölümden oluşan tek bir şiirden mütevellit kitap. Aşk gibi bireysel konuyla devrim gibi sosyal konuyu harmanlamış. Tekrar tekrar okunası dizeler var. Bölümler arasında epigraflar da kullanılmış. Özgün bir şiir kitabı.
Reklam
Füruğ RüzgarıŞiir
Esir( Tutsak) adlı ilk şiir kitabı basıldığında 18 yaşında minik bir annedir. O zamanları anlatırken, şiir ruhuma işlememişti der. Sonraları şiir onda kök salar. Nesebini anlatırken, ağaçların soyundanım demesi bu yüzden olsa gerek. Ona göre erkek bencil ve bazı hakları haksız olarak elde etmeyi kabul eden bir varlıktır. Ee oğlundan mahrum edilen bir anneyi küstürmek bu olsa gerek.. Furuğ'un kadını ise yaşama kök salan bir ağaç kadar cesur, kuş kadar da ürkektir.
Aşkta yaşam kanı akmaktadır, der. Cesur ve ürkek bir kan.
Sanki bazı şiirlerini bir dize için yazmış gibidir.
Bir ahın şehvetinden, bir de aşkın nâr gibi bir hârından bahsederken dizeleri tutuşturur. Saçlarımda, göğsümde, parmaklarımda rüzgarlar estiren kadın...
Aşkı bir devrim gibi anlatır. Bütün devrimlerde kanlıdır. Bembeyaz bir gömlek giyip, bir nârı avucunda tutmak değilde nedir? Yananlara, yakanlara selâm olsun
Doğru mevsimde, doğru bahçede yanmadan çiçek açanlara bir de.🩶
Şiirde kavga ile sevda kol kolaAlıntı
Ahmed Arif’in şiir kitabı.
Anadolu’nun acısı, isyanı, aşkı, kavgası. Diyarbakır zindanları, dağ başları, mapus damları, kelepçeler, prangalar. Ama hepsinin içinde yakıcı bir aşk var. Hem bir kadına, hem memlekete, hem de özgürlüğe.
Aşk ile devrim aynı şiirde buluşuyor.
Şiirleri okurken bazı mısralar çok tanıdık geldi meğer bu dizelerin çoğunu zaten şarkı sözü olarak biliyormuşuz. Sayfalarda ilerledikçe melodileri geldi aklıma, sanki şiirleri okumuyorum bir yerden dinliyorum gibi.Kitabın genel havasına bakınca hem bugünün hem geleceğin mücadeleci ruhlarına hitap eden bir tarafı olduğu açık. Devrimci ruhu, sitemi ama bir o kadar da umudu hissedebiliyorsunuz mısralarda. Arif'in kalemi sert ve samimi; iki farklı özellik gibi ama uyum içinde.Ama kitabın içine ne kadar girersem gireyim, şiirlerin devrimci ve sosyalist temalarına pek ısınamadım.Yani şiir olarak gücü tartışılmaz ama ideolojik altyapı, toplumsal mücadele dili benim şiirde aradığım, kendime yakın bulabildiğim bir tür değil. Ben daha çok bireysel hislere, o duygu yoğunluğuna odaklanmak isterim. Ama kitap beni sürekli siyasi ve toplumsal gerçekçiliğin içine çekti.Yine de şarkılardan bildiğim meşhur dizeleri asıl sahibinden görmek güzeldi.Benim tarzım olmasa da gayet güçlü bir eser.
Homo LudensFelsefe ve Düşünce
Modern kültür tarihi kurucularından Kültür tarihçisi Johan Huizinga’nın eseri Homo Ludens’ten bahsedeceğiz. Bu kitabı ilginç yapan çok detay var, ki sanırım en önemlisi insanın varoluşunu yansıtma biçiminin oyun oynama eylemine dayanması.
Diyebilirsiniz ki oyun, rahatlama için,enerji boşaltmak için hatta çocukların daha çok yaptığı bir şey olduğunu düşünüp yetişkinliğe hazırlanma, bir eğitim şekli olduğunu söyleyebilirsiniz.Veya zararlı dürtülerden kurtulmak için bir yöntem olduğunu. Ancak tüm bu hipotezler belirli bir fayda güdüyor.Ama oyun öyle bir etkiye sahiptir ki istemsizce bir bebeğe çığlık attırır,kumarbazı tutkuya boğar. Bir fayda gözeterek bunun istemsizce nasıl yapabilirsiniz? içgüdüsel dediğimizdeyse cevapsız bırakmış olursunuz sebebini. Eğer içgüdüsel ise; bu defa da nasıl fayda gözettiğini söyleyebiliriz?
Huizinga der ki ‘Bir çocuk fayda gözetmeden oyun oynar,tıpkı hayvanlar gibi. yavru köpeklerin birbirlerini oyuna davet edişi,birbirlerinin kulaklarını ısırmamaya riayet edişi bir fayda bir neden gözetilmeden yapılan bir eylem olduğunu gösterir.
İnsan alet yaptığı,aklını kullandığı kadar,özgürce beklentisizce oyun oynar. Ve bunu oyun oynadığını bile bile yapar.Herhangi bir mantık onu oyuna sürüklemez. İnsan mantıkdışı doğayı teyit eder oyunla.bu durum bizi salt rasyonel varlıklardan daha fazlası olduğumuzu gösterir.yani oyun oynama eylemi İrrasyoneldir.
Huizingaya göre insan; dış dünyayı açıklarken Mitleri kullanır,imgeleştirme yapar,ritüeller ve ayinler ile hayata anlam katar,şiirsel bir dünya yaratır metaforlarla.Bu bir oyun eylemidir. Elbette Shakespeare’in Dünyayı bir oyun sahnesi olarak tanımladığı bir perspektiften bahsetmiyoruz. Oyunun; medeniyeti, kültürü nasıl inşa eden bir eylem olduğundan bahsediyor olacağız.
Oyunun özelliklerine bakalım.
Reklam
Reklam