Bu nedenle uyanık olalım; iki anlamda uyanık olalım..
Auschwitz'den bu yana insanın ne yapabileceğini biliyoruz..
Hiroşima'dan bu yana da neyin tehlikede olduğunu biliyoruz..
Dostoyevski bir keresinde şöyle demişti: " Beni korkutan bir şey var: Acılarıma degmemek." Kamptaki davranışları, acıları ve ölümleri, son içsel ozgurlugün kaybedilemeyecegi gerçeğine tanıklık eden şahitlerle tanıştıktan sonra, bu sözler sık sık aklıma geliyordu. Bu insanların çektikleri acıya degdikleri soylenebilir; acıyla katlanma yollari, gerçek bir içsel başarıydı. Yaşami anlamlı kılan şey de, insanın elinden alınamayan ışte bu ruhsal (tinsel) Özgürlüktü..