Buğrahan Demir1000Kitap
Kopsun kıyamet, varsın dünya dursun yerinde,
Benim mülküm saklıdır o gözlerinin derininde.
Hangi sultan taht kurmuş böyle sarsılmaz bir yere?
Senin sevdan baş tacı, sığmaz ne göğe ne yere.
Adını zikrederim, dökülür dilimden bin hece,
Güneşin hükmü biter, sen doğarsın her bir gece.
Seninle başlar tarih, seninle son bulur zaman,
Senden gayrı ne varsa, inan hepsi sadece yalan.
Ne bir vatan kaygısı, ne bir bayrak çekişmesi,
Ruhumun tek marşıdır sesinin o latif sesi.
Bir bakışınla kurulur, bir sözünle yıkılır bağım,
Sen benim tek devletim, sen benim sığınacağım.
Yücelttim bu aşkı ben, çıkardım en uç burca,
Ömür dediğin nedir, harcanır yolunda hürce.
Kafiyeler yetmez ki bu görkemli saltanata,
Senin aşkın bir destan, sığmaz fani bir hayata.
Üslup, hayati bir meseledir.
İslam, Allah’ın sonsuz nurudur ve aşkın ta kendisidir.
Herkes sizi anlamaz; insanlara anlayacağı dilden hakikati fısıldamak, aklın zarafeti, yolun hikmeti, imanın güzelliği ve Müslümanın basiretidir.
Ben bir Seher’dir tutturmuşum oh ne iyi
Hoşuma gitmiyorsa rengi denizlerin
Biraz Seher sürüyorum güzelleşiyor
Divan şairi Nâbî'nin heybesi öğütle, zekayla ve ince eleştirilerle doludur. Onun beyitleri genellikle bir "tespit" ile başlar ve bir "ders" ile biter. İşte onun farklı
"Ne olurdu ölmeden evvel bir Çelebi'nin, bir Ayşe'nin öldükleri ölümle ölseydin..."
***