Daima memnun bir halde yaşayan birisine: “Siz de başkaları gibi niçin üzülmüyorsunuz?” diye sorulduğunda şöyle demiş :
“Kaybolmasıyla üzüleceğim şeyleri biriktirmediğim için” ..
“Allah’ım, Kur’an’ı gönlümün baharı, gözümün nuru, üzüntümün ortadan kalkmasına ve sıkıntımın dağılmasına vesile kılmanı dilerim.”
{ Ahmed b. Hanbel, Müsned, I, 391}