"Eğer düşünmeseydim, daha mutlu olurdum.”
Sylvia Plath
İnsanı insan yapan yegane özelliktir düşünmek. Ancak aynı zamanda acıların tazelenmesine sebep olan da yine düşünmektir. Bizi biz yapan ile bizi derinden etkileyenin, belki de birçok acının tekrar yaşanmasına sebep olanın aynı şey olması gerçekten de tuhaf ve muazzam bir olay.
Acıları katlanır kılan, bir gün elbet bitecek olmasıdır.
Hiçbir acının sonsuza kadar devam etmeyeceğini tecrübe etmek, her acıyı katlanır kılabilir. İşte insanı güçlü yapan, acı karşısında daha dik durabilmesini sağlayan da budur, bu tecrübedir. Yoksa acıya, kedere alışması değildir.