“Atla suya” dedim, atladı. Yüzme bilmiyordu. Biz onu çıkarana dek neredeyse boğuluyordu. Onu çekip sudan çıkardım diye bana öyle minnet duydu ki, ”atla!” diyenin ben olduğumu hepten unutmuştu.
“Öyle yoruldum ki yoruldum dünyayı tanımaktan
saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda
acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman
acıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim.
Ve şimdi birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabın başından
başlayabilirim.”
Geçmiş elem verici, bugün mutsuz ve huzursuz, gelecek ise karanlık…
Bugün o kadar mutsuzduk ki geçmişteki hiçbir anı tebessümle yad edemiyorduk, geleceğe ise umutla bakamıyorduk.