Aşkın bir adı da yorulmamaktır.
AŞK RİSALESİ
Dirilmek yeniden
Yerin uyanması gibi, kımıldaması gibi toprağın
Bulutları yarması gibi gün ışığının
Yağmurun ansızın boşanması
Binlerce kuşun bir anda parlaması havalanması
Erimesi gibi karların ve buzulların
Patlaması gibi dal uçlarında tomurcukların.
Dirilmek yeniden
Yüzyıl süren bir berzahtan geçmişiz gibi
Kandan kinden öfkeden
Üstümüze bir sağnak boşanmış gibi
Sürekli lekelendiğimiz, çözülmeye terkedildiğimiz
Bir bataktan çıkar gibi.
Yürürken, otururken, yatarken
Hep çürümek durumunda kalmış
Duyduklarımızdan dolayı kulaklarımız
Gördüklerimizden ötürü gözlerimiz
Dokunduklarımız için ellerimiz.
Belli bir bozgun yaşamışız
Her şeye ölüm dadanmış sanki
Kadınlar ki anne olmamak için direniyorlar
Erkekler ki savaşmayı tümden unutmuşlar
Çocuklar zaten hiç çocuk olmuyorlar
Çocukluk kalkmış dünyadan gibi
Her çocuk antik çağ filozoflarından bir kalıntı sanki.
Aşkın son saltanatını yaşamak için mi ey kalbim
Ruhun serüvenine bir kale olmak için mi?
Bu başkaldırma kanatlanma.
Durmadan geçiyordu o zamanlar
Terk edilmek yalnız kalmak sünnettir.Din
1. Gönül Yarası ve Terk Edilmişlikle Sınanan Peygamberler
Hz. Yusuf ve Züleyha (Aşkın ve Sabrın İmtihanı)
Durumu: Hikayede Züleyha, Hz. Yusuf’a beşeri bir aşkla bağlanmış ancak aşkına karşılık bulamayınca ona iftira atarak hapse attırmıştır. Yusuf (a.s.) hem ailesi tarafından bir kuyuya atılarak ortada bırakılmış hem de Züleyha’nın hırsı yüzünden zindanda yıllarca yalnızlığa terk edilmiştir.
Neden terk edildi/yalnız kaldı? İffetini, iffetsiz bir aşka feda etmediği; Allah'a olan sevgisini beşeri bir arzunun önüne koyduğu için.
Hz. Yakub (Ayrılık Acısı)
Durumu: Hz. Yakub, oğlu Yusuf’a duyduğu derin sevgi (muhabbet) yüzünden evlatları tarafından adeta evlat acısıyla baş başa bırakılmıştır. Yıllarca gözyaşı dökerek kör olmuş, dünya hayatında büyük bir hicran (ayrılık) yaşamıştır.
Neden terk edildi? Oğullarının kıskançlığı ve Yusuf'a olan aşırı sevgisini çekememeleri yüzünden.
Hz. Muhammed (s.a.v.) (Taif ve Tebük Yalnızlığı)
Durumu: Mekkelilerin zulmünden kaçıp sevgi ve merhamet arayışıyla gittiği Taif halkı tarafından taşlanmış, yapayalnız ve kanlar içinde bırakılmıştır. Ayrıca eşi Hz. Hatice’nin vefat ettiği yıla "Hüzün Yılı" denmiştir; en büyük destekçisini kaybederek insani bir yalnızlık yaşamıştır.
Neden terk edildi? İnsanları batıldan hakka davet ettiği ve kurulu düzene (putperestliğe) karşı çıktığı için.
2. İlahi Aşkın ve Yalnızlığın Alimleri / Sufileri
Tasavvufta "terk edilmek", kulun Allah’a olan aşkı yüzünden halk (insanlar) tarafından dışlanması demektir. Sufiler buna "Malamat" veya "Gurbet" derler.
Hallac-ı Mansur
Durumu: Allah’a duyduğu aşırı sevgi ve cezbe (Enel Hak - Ben Hakk'ım/Hakk'tanım sözü) yüzünden dönemin uleması ve dostları tarafından yalnız bırakıldı, zindana atıldı ve idam edildi. Hatta en yakın dostu Şibli bile ona
"Kıymeti bilinseydi aşktı onun mahlası,
En yüce duyguları yansıtıyor aynası,
Ne fakire eksik kaldı ne zengine fazlası,
Küsmeden, darılmadan yanar sokak lambası."
"benim bir kavgam var şükran. toyken kavgam aşktı, herkes gibi. şimdi kendimle dövüşüyorum. derdim benimle şükran, yanlış anlama n'olur. insan bazen böyle olur diyorsun, deme şükran. insan böyle olursa telâfisi yoktur."
Bak ölüm nefes alıyor göğümüzde
Tam kavuşmuşken beyaz esintili mevsimlere
Sarmışken tam yağmurun imrendiği kalbini
Evet oluyor yine olması gereken, olamazdı olması istenen
Aşmalıydı birimiz kokuşmuş kelimeler sahrasını,
Uzamalıydı aramızda sükutun o kavi gürültüsü.
Bak şimdi nasıl da nefes alıyor ölüm kelimelerimizde
Tam başlamışken yüreğinin şiirine
Evet oluyor yine olması gereken, olamazdı olması istenen
Düşüremezdik ömrümüze grinin müphem tonlarını.
Bak, yağmurun imrendiği kalbin ıssız şimdi,
mahşer misli vehmî odalarda
Taşıyorsun korkularını, bıçak sırtı kelimelerle suratsız acılara.
Biliyorsun sen de olamazdı olması istenen
Kurşunî sığ çehrelerin ortasında
Soylu bir aşktı çünkü talip olduğun;
Esterilemezdin ya Anna'ya...
Sana dönük bir yüreğin öz çehresiyle,
Kucağında kutsal bir emanet sızlarken üstelik,
Esterilemezdin ya Anna'ya...
Bürünemezdin yersiz yurtsuz, nereye gideceğini bilmeyen korkulu bir yalnızlığa.
Bak işte nefes alıyor ölüm bu kez yürekçiğimizde
Ölmeli diyor ikinizden biri,
Ki birimiz diğerimizdi aslında.
Ölmesi yani birimizin,
Ölmesiydi diğerimizin;
Ki temize çıksındı bu soylu aşk...
Soylu ve müzmin kalmaliydi çünkü aşk.
