Bu dünyanın prangaları ve solunmaz havası her şeyi elimizden alır, kendimizi öldürme özgürlüğü hariç; bu özgürlük de, bunaltıcı ağırlıkların üstesinden gelen bir kuvvet ve gurur verir bize...
Bazen de, her hatırladığımda kendimden nefret ederim, birbirimize haykırdığımız onca acı sözlerden sonra birdenbire sessizce bakışarak gülümsüyor, sarılıp öpüşüyorduk. İgrençti bu!