Asosyal Sosyolog
@asosyolog
82 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Aslında yarım bıraktığım kitaba inceleme yazmak ne kadar doğru bilemiyorum ancak, böyle bir konuda yazan kişinin okuru yanlış yönlendirecek eksik bilgi verme lüksü yok diye düşünüyorum. Kitapta rastladığım eksik bir bilgi yüzünden bıraktım kitabı okumayı çünkü bundan sonra hangi bilgi doğru hangisi yanlış diye düşüneceğim. Belki burdan aldığım bilgiyi doğru diye savunacağım. Yazar mutlaka konu hakkında derin bilgiye vakıftır ancak söylediğini ispatlamak için yanlış yönlendiren bilgi yoluna gidilmemesi gerektiğini düşünüyorum.
Tanrımmmm, bu kitap seni eleştiriyor :))
Jose Saramago'nun ölümünden önce yazdığı son, benimse yazarın okuduğum ikinci kitabı. Daha önce Körlük'ü okumuş ve hayran kalmıştım. Eğer Tanrı varsa bazı insanları özel yeteneklerle donattığı kesin ve bu yeteneğe sahip olan insanları ciddi anlamda kıskanıyorum :)) Bu kitapta da yazar çizgisinden şaşmamış, Kabil'e farklı bir misyon yüklemiş, bunu yaparken de noktalama işaretlerine karşı tavrını devam ettirmiş, bu sebeple kitabı hızlı okumama bile isteye engel olmuştur...
Kitapta kardeşini öldüren Kabil uzun bir yolculuğa çıkar, zaman kavramını siler aklından ve farklı yerlerdeki şimdiki zamanlara gider. İbrahim'le, Nuh'la, Lilith'le, Musa'yla, Eyup'la kesişir yolu. Ve tüm bu yolculuk boyunca adalet, suç ve ceza kavramlarını sorgular.
Dipnot: Kitabı okumadan önce eski ahit hakkında bilgi sahibi olmak kitabı anlamak açısından oldukça önemli bence.
Son söz kitaptan gelsin:
...Cahil gibi konuşuyorsun, tanrı'nın elinden iyilik görüyorsak neden kötülük de görmeyelim, bu soruyu sordu, ama karısı öfkeyle cevap verdi, Kötülük için zaten şeytan vardı, efendi'nin şimdi ona rakip olması kimin aklına gelirdi, Beni bu hale koyan elbette tanrı değil, şeytan'dır, Efendi'nin onayıyla, dedi kadın...
Birçok okuyucuya göre basit kitaplar yazar Debbie Macomber ama ilk kitabı çıktığı günden beri severek takip ediyorum ben. Günlük hayatı, sıradan insanların başkalarına göre sıradan ama kendisine göre tek olan hayatlarını anlatıyor bize. Kitaplar seri olduğu için bir süre sonra bütün karakterlerle hoş bir tanışıklık içinde olduğunuzu hissediyorsunuz. Yeni kitap çıktığında bir süredir görmediğiniz arkadaşlarınızdan haber almış gibi oluyorsunuz, en azından ben öyle oluyorum.
Kafamın fazlasıyla dolu olduğu şu günlerde biraz olsun dikkatimi dağıtmak ve eğlenebilmek için okudum ama olmadı maalesef. Keyif vermedi. Yazarın emeğine sağlık ama bana uymadı, fazlasıyla basit kaldı. Bitsin diye atlayarak okudum ki öteki türlü 730 sayfa bitmezdi.
Ben bu kitabın bitmesini istemedim… Ayşe Kulin bir röportajında bu kitabı istediğiniz gibi okuyabilirsiniz demişti; ister siyasi, ister fantastik. Kitabı okuyunca ne demek istediğini daha iyi anladım. Gelelim kitaba: Yazar hayali bir gelecekte, hayali bir başkaldırış hikâyesini anlatıyor ve günümüz Türkiye’sine de göndermelerde bulunuyor. Ülke din adamları ve polis gücüyle yönetiliyor. Baştakilerin keyfi yerinde çünkü kimse sorgulamıyor. Hayat kadınlar için daha da zor. Atkılarının renginden toplumdaki yerleri belli oluyor. Çocuğu olmuyorsa ya da en az üç çocuk doğurmadıysa kusurlu sayılıyorlar, hatta kocaları bu sebeple onları boşayabiliyor. Diyelim ki kadına şiddet uyguladınız, baba ya da koca hakkı denilen bir indirim bile var!!
Daha çok şey yazmak isterdim ama okumayanların hakkına girerim diye yazamıyorum. Kısacası, ben çok beğendim, herkese keyifli okumalar dilerim.
