Fikirlerimiz, duygu ve düşüncelerimiz ile neden kabul edilmedik?
Sen sadece enerji ver ve sus...
Böyle hissettin mi?
Ben de aynı şekilde yaptım, insanları enerji olarak kullandım, duygu düşünceleri önemli olmadı, ama duygu ve dusuncelerine önem verdiğim insanlar çıkınca karsıma değer verdim , tam anlamıyla kimsenin fikirlerine düşüncelerini görmeyen değilim
Çoğu zaman kimseyle iç dünyam aynı ritimde atmaz. Duygularım başka bir mevsimdeyken, insanlar başka bir gökyüzünün altındadır.
Hayatıma girenleri birer “enerji kaynağı” gibi görürüm; ne eksik, ne fazla.
Ben onların hayatında kısa bir durak olurum, onlar da benimkinde. Birbirimizi tamamlamayız belki ama birbirimizi ayakta tutacak kadar güç veririz. Ne sonsuzluk vaat ederiz ne de kalıcılık… Sadece ihtiyaç duyulan anda, birbirimizin kararan tarafına küçük bir ışık bırakırız.
Bu bir çıkar meselesi değil; daha çok sessiz bir denge. Kimse kimseyi kurtarmaz ama kimse de kimseyi boş bırakmaz. Alınan kadar verilir, verilen kadar alınır. Ve herkes yoluna, bir miktar şarj olmuş şekilde devam eder.