lvbelc5,batuflex tarzına inat türkçe rap yapıyorumMüzik
Herkes bir şey söyler, kimse bilmez gerçeği
Ben çoktan aştım bana kurulan o çemberi
Sahte yüzler, boş laflar, hepsi geride kaldı
Zor günler benden sadece korkumu aldı
Gökyüzü karanlık ama yıldız benim
İzlemeye devam et, bitmedi serüvenim
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İyi başlasam bile olümle bitti (+18)Hayata Dair
2 günde ne olmuşsa biraz son nefesimi veriyor gibi hissettim. Ruhum bedenimden çıkmış da boşluğa düşmüşüm, kilitlenmişim, robotik hareket ederken aslında nefes alış verişimde bile gayret göstermem gerekecek kadar tükenmiştim.
Bu neyin dalgasıydı ve nasıl bir anda olmuştu bilmiyorum ama bekledim.
İçimde ya bir şeyler olüyordu ya da olenler çözülüyordu.
Olenlerin cenazesinin kaldırılması izinden geçiyordu. İzin verdim işte.
Yaşamadığım ya da farkında olmadan biriktirdiğim bir şeyler varmış demek ki. Bu süreçte biraz agresif ve aşırı sessizdim. Akşam yemeği dışında kalabalığa o kadar katılmadım. Kendimle baş başa kalıp içimin derdini anlamam ve bir şeyler yapmam gerekiyordu. İştahım da kapanmıştı. Kahve bile içmemiştim o derece.
Ve demek ki o kadar ağır bir şeydi. Tuhaftı. Sanırım ilk kez buna doğru düzgün bir sebep bile bulamadım. Ama büyümem için tabi ki deri değiştirmem gerekiyordu. Bunun yüreğimin oluyor gibi hissettirişi belki o izinlere geç kalmamdandı. Bize artık baya küçük gelmiş tişörtün verdiği o rahatsızlık, sıkıştırma, boğma ve artık soymak mümkün değil, kurtulmak için kesip atman gerekirdi ya o tarz bir şey oldu.
Geç kalınmışlık olmasa acısı da olmazdı. O her neyse bilmediğim için üzülürken geç de olsa daha da geç olmamış olduğu ve olduğu için sevindim tabi ki.
Sanki öğlen matın üstünde "Hazırım ya, olmeye hazırım artık. Geleceksen gel. Ne bu, yorgun ve halsizim. Yüreğim okyanusa atılan bir kaya gibi acı çekiyor ama içim rahat. Bu sefer olacak mı, olsunnn. Bitmeden başlamaz, ölmeden doğulmaz. Bedenim mi olecek yoksa benliğim mi?" diye mayışmış halde düşünüyordum. Ve zaman o kadar yavaş aktı ki, saati 5-6 sanarken daha 2 imiş. Son gücümü temizlik perilerine vermiştim. Ne yapayım yaşam alanımın düzenli ve temiz olmasını seviyorum. Olümde dahi düzen ve bütünlük
Yıllarca regl olmaktan utandım. Her regl zamanı annem veya babam ped alırdı bana. Ben ped alacağım zaman kadın kasiyer arardım. Poşet içine başka şeyler alır kamufle ederdim ya da almazdım. Erkek kasiyere mecburen kalırsam aşırı utanırdım çünkü annem reglsem pedlerimi bile ortada koymamı istemezdi babam varken. Ben de ayıp olduğunu düşünürdüm. Sonra üniversiteye başladım. Zamanla izlediğim videolar ve erkek kasiyerlere daha çok maruz kalarak bu utancı büyük ölçüde aştım. Ama hala çevresel cahil tepkileri yüzünden çantaya koyuyorum veya poşete koysam bile bu insanların vereceği tepkilerden endişe ediyorum. İlk erkek arkadaşım 19 yaşımdayken oldu. Çantamda ped yanlışlıkla gördü ve regl olup olmadığımı açıkça sordu. O an bunun normal bir şey olduğunu anlamaya başladım. Düpedüz eskiden kadın olmaktan utandığımın farkında değilmişim. Ne aptalca bir durum! Cahillik kötüdür. Şimdi kadın olmaktan değil, insanların cahil tepkilerine maruz kalmamak için dikkat ediyorum.