Göklerde ışıyan güneş biraz ısıtarak parlar,
İşte o güneşle senin aranda yatıyorum ben;
Üstüme oradan gelen sıcaklık pek vermez zarar,
Beni yakar fışkırınca ateş senij gözlerinden.
Zavallılar "neye ihtiyacım olduğunu" bir türlü anlayamıyorlardı. Onlar "ihtiyac"ı yemek, içmek, giyinmekle... sadece "para" ile ölçüyorlardı.
Her türlü menfaatin üstünde bir "aşk"la bir maksada bağlanmanın ne demek olduğunu bilmiyorlardı.