Pervane, yo dedi, kızmadım; oysa yüreği ufalanmaktaydı. Sabır'la kardeşinin birbirlerine gülümseyişi, yüzlerindeki anlam tekrar tekrar gözünün önüne geliyordu. Varlığından öylesine habersizdiler ki, Pervane, Sabır'ın öykülerindeki cinlerden biri gibi havaya karışıp gitmişti sanki. Bu, bir hançer gibi saplandı içine. O gece yatağında çıt çıkarmadan ağladı.