Almanya’da kitap yakan insanlar olduğunu anlatıyordu, bu da birinin yapabileceği en kötü şeydi. Bu yüzden benden kitaplarıma çocuklarım gibi bakmamı istedi. İşte ben de böyle 1 milyon kağıttan çocuğun babasıyım! Belki bugün sen içlerinden birini evlat edinirsin.
Ama duyguları öğrensem bile,dozunu ayarlamayı bilmiyordum henüz.
Yani beynim biliyordu ama kalbim bilmiyordu.
Zaten o zavallı , yorgun pompa ne bilebilir ki ?
Sana gitme demeyeceğim.
Üşüyorsun ceketimi al.
Günün en güzel saatleri bunlar.
Yanımda kal.Sana gitme demeyeceğim.
Gene de sen bilirsin.
Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim,
İncinirsin.Sana gitme demeyeceğim,
Ama gitme, Lavinia.
Adını gizleyeceğim
Sen de bilme, Lavinia.