İlhan Ataç
@atacilhan
Oyuna Var mısın? Yazarı
Instagram @ilhnatacTürkçe Öğretmeni, Bağımsız Editör
İstanbul Üniversitesi
İstanbul
37 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
İnsanlar, zorluklar içinde yazılmış bir şaheser ! Kendine yabancılaşmış insana ışık tutan ayna.
"Kaçımız Özgür, Mutlu ve İnsanız ?" sorusunu defalarca sormamızı sağlayan bir kapı.
Yazar, biz editörlerin çok sevdiği üzere eserin çatısını çatışmalar üzerinden kuruyor. Düşünce-duygu, gerçek dünya-Vonnadorya, kusur-kusursuzluk, iyilik-kötülük... Karakterlerini oluşturuyor, geliştiriyor; sonra kaybedip bozuyor. Hikâye içerisinde değişip dönüşmesine izin veriyor. Bu sayede yarattığı çatışmalar, okura geçiyor ve onun da kitapla beraber dönüşmesini sağlıyor.
Yazarın kitapla bize ulaştırmak istediği mesaj, insan istese de istemese de kendini gerçekleştirmek, bulmak için yaşar. Sürekli de zamanının az olmasından yakınır. Hâlbuki asıl eksikliği hayal gücüdür. İnsanlar, bize hayal gücümüzü geliştirmek için kitapla, sanatla, edebiyatla ilgilenmemiz gerektiğini hatırlatıyor.
Yazarın sıklıkla bahsettiği Rieman Hipotezi, kitabın gizemini korumasını sağlıyor. Yazara göre bu hipotez evrensel mantıktan, kusursuz matematiksel düzenden bahseder.Ama insan kusursuz olmak istemez. Özgür, mutlu ve insan olmak ister.
Bunun yolu da hayatı derin yaşamaktan geçer.
Reklam
Çok Mu Zeki Olmak Gerekir?Edebiyat
Algernon'a Çiçekler, kitabın içeriği hakkında ciddi bir ipucu vermese de dikkat çekici bir başlıkla yazılmış. Odadaki fili hemen öldürmek gerekirse eserin en temelinde olan ve beni sarsan düşüncesi şuydu: "İnsanlar kendilerinden zekilerini ve gelişmişlerini sevmez." Daha da önemlisi başta yardım ettiklerinden akıl almaya asla tahammül edemezler. Charlie geçirdiği değişimin sancısını her anlamda yaşıyor. Zekâsı arttıkça kitaplar okuyor, yabancı diller öğreniyor. Gelişiminin doruğuna ulaşınca felsefe yapıyor. Bir filozof edası ile etrafındaki ilişkileri derinlemesine sorguluyor. İşte tam bu noktada kayboluyor.
Hayatının sonuna doğru Allah'ın kendisini neden moron olarak yarattığını iki yaşantıyı da deneyimledikten sonra anlamaya başlıyor. Yazar, bu kavrayışı kitabın sonunda "Gittiğim yerde benim çok arkadaşım olacak." sözüyle gözler önüne seriyor.
İnsan geçmişinden, travmalarından kopamaz. Elbet bir gün karşısına çıkar. Charlie de kötü yaşantılarını hatırlayıp bizlere hayatta iyi oluşun bizim elimizde, zekâmızda, olduğunu hissettiriyor.
Eserin dili, bilimsel bir konu üzerine yazılmış olmasına rağmen yalın ve akıcı. Yazar, ana kahramanın zihinsel süreçlerinin değişim yansımasını önce kelime hataları yaptırarak, yazım ve noktalama yanlışlarıyla göstermiş, sonraki süreçte sahip olduğu kelime hazinesi ve yazısındaki sıfır hata ile insanın sınırsız gelişim potansiyelini bir kez daha gözler önüne sermiş.
Kitabı okuduktan sonra şu soru akla geliyor:
Çok zeki olmak mı önemlidir, yoksa ortalama zekâya sahip olup mutlu olmak mı ?
