Öncelikle sevgili Mehmet Berk Yaltırık’a teşekkür ederim, zira edebiyatımıza nadide katkılarda bulunan biri kendisi.
Bir önceki kitap olan Istrancalı Abdülharis Paşa bence daha az tarihi öğe ve daha az “bir şeyleri değiştirmeyen-görece lüzumsuz” olduğunu düşündüğüm bilgi içeren ve heyecanı daha bol bir kitaptı ve bu nedenle daha beğendim Karanlığın Şahidesi’ne göre. Bu kitabın -bana göre- en büyük kusuru, aslında keşfi ve bir kurgu eserde kullanılması ciddi emek isteyen bilgilerin sürekli olarak tekrar edilerek neredeyse ham veri halinde verilmesi olmuş. Diğer bir kusurunun ise çok dar bir alanda sıkışıp kalan ve betimlemeleri yeteri kadar detaylı olsa da ilgi çekicilikten nispeten uzak kalmış dünyası olduğunu söyleyebilirim.
Özetle sevgili yazarın folklor ve tarih alanında hayli donanımlı olmasının yanında hikaye anlatıcılığı konusunda eksiklerinin hayli bariz olduğunu düşündüren bir eser ortaya çıkmış kanımca. Hayat denen, eşsiz bir yolculuktur ve bu yolculukta kendisinin gelecek eserlerde edineceği deneyimlere şahit olarak yol gitmeyi sabırsızlıkla bekliyorum.