Velvele çok, icraat yok !
Bugünkü mevzumuz, hayatta "bir şey" olamamanın sancısı ile arz-ı endam edenlerin velvelesi...
Bunlar her devirde insanın içini şişiren, enerjisini sömüren öylesi bir güruh... "Lafa gelince mangalda kül bırakmayan, işe gelince ortalıkta gözükmeyenler" kulübü.
Hayatı sadece bir "tribün seyircisi" gibi yaşayıp, sahadakilere sürekli taktik vermeye, kusur bulmaya bayılırlar. Değişime, gelişime zerre katkıları olmadığı gibi, yapıcı tek bir fikir ürettikleri de görülmemiştir.
"Velvele çok, icraat yok !"
Bu profilin değişmeyen özelliği: Geçmişi (cemaziyülevveli)...Vitrin süsü olmak, parlatılmış boş bir imaj, hep "mış gibi" yapmak. Bugünü...Sürekli bir mağduriyet dili, her şeyden ve herkesten şikayet etme konforu, kronik memnuniyetsizlik.
Geleceğe katkısı ise...Koca bir sıfır. Çünkü üretmek emek ister, risk almayı gerektirir; şikayet etmek ise bedavadır.
"Kendi ışığına güvenen, başkasının parlamasından rahatsız olmaz." derler. Bunlar kendi ışıklarını yakamadıkları için, sürekli karanlıktan şikayet edip dururlar.
Dünden bugüne bir arpa boyu yol alamamalarının sebebi de tam olarak bu: "Aynaya bakmak yerine hep başkalarını parmakla göstermek". Ne yazık ki çeneye verilen kuvvet, beyne ve ele verilmediği sürece bu vızıltı hiç bitmez. Mevzuya manzum uslüp ile devam edelim...
★
BOŞ KUBBENİN YANKILARI
Anlayamıyorum !
Mazisinde de sadece vitrinde olma çabasından öte bir şey yapmamışları...
Güne dair de; varsa yoksa sızlanma, şikâyetlenme, memnuniyetsizlik...
Ya Hu, dünden bugüne hiç mi arpa boyu yol almaz insan...
Yumurta vermez tavukların gıdak-gıdak velvelesi,
Bal yapmaz arıların vızı-vızıl vızıltısı !
Eli iş tutmaz, dişe dokunur iş yapmaz, fikir üretmez, çeneye kuvvet...
Bir ömür şikayet ettiğin mevzularda ne yaptın diye sorsan, cevap kallavi...
Cemaziyyül-evvelini de
Maziyi atalet için bir önkoşul görmek, atiye boş bir kabuk övgüden başka bir şey taşımaz.
Her şey insanda mündemiç.
Reklam
Risalet-i Ahmediye | 19. Sözden İlhamlaRisale-i Nur
(Bestelenmiş halini YouTube kanalımdan ve tüm müzik platformlarından dinleyebilirsiniz.)
İsmi geçse güzelleşir, bütün şiir nesirler.
Methedemez hiç bir edip, hepsi nefse esirler.
Risalet-i Ahmediye, sözler içinde gözde.
On dört reşahatı havi, on dokuzuncu sözde.
Rabbimizi tarif eder, tam üç külli muarrif.
Açıklamış teker teker, özetlemiş müellif.
Her suale mukni cevap veriyor görüyorsun.
Necisin, nereden geldin, nereye gidiyorsun?
Hatem-ül Enbiya, Kur’an, şu kitab-ı kainat.
Duyan tasdik eder onu, aruz amik mâruzat.
Tevâtürle teyit eder, hem incil hemi Kur’an.
Mucize irhasat gibi, yüzler binler irhasat.
Hatifler kahinler şahit, yüksek şecâyasına.
Fevkalâde takvasıyla, sadık O davasına.
Gel gidelim biz seninle, Ceziret-ül araba.
O’nun ezeli hutbesi, inse cinne turaba.
Her suale mukni cevap veriyor görüyorsun.
Necisin, nereden geldin, nereye gidiyorsun?
O’nun neşrettiği nurla bakarsan kainata.
Reklam
Reklam