Kitapla ilgili en sevdiğim şey etiketler üzerinde durmasıydı. Bu noktayı "Atomik Alışkanlıklar" kitabı da değinmişti ve kesinlikle çok hak vermiştim. Beyin her koşulda çelişkiyi sevmediğinden dolayı kendince tutunduğu bazı kurallar veya şemalar vardır. Biz insanlar gerek çevremizde olup bitenleri gerek kendimizi algılayışımızda belli başlı öğrenmelerimizle yorumlarız. Bu yorumlamalar ise genelde kişinin karakterine atıfta bulunur ve buna "temel atıf hatası" denir. İnsanlar, çevresindeki insanları yargılarken veya bir olay hakkında bir yorumda bulunurken ilk değindiği şey kişinin karakteri olur. Birisi geç kalıyorsa eğer trafikten değil o kişinin tembelliğine atıfta bulunur. Bu atıflar, çevremizi ve kendimizi yorumlayışımızı şekillendirir. Halbuki insan; bağlama, ortama, kişiye göre değişen bir varlıktır. Bazı insanların yanında a özelliğine sahipken, bazı insanların yanında özelliğine sahibizdir. Genel olarak çok ilgi bekleyen birisi değilken, belli başlı kişilere karşı çok ilgi beklerken buluruz kendimizi. Bu, aslında kendimize olan tanışıklığımızın yanlış olmasından kaynaklanmaz, tam tersi kendimizle daha tanışık oluruz. Birçok mekan, insan ve durum bizim yeni bir yönümüzü keşfetmemize olanak sağlar. Belki de yeni keşfettiğimiz o yön hiç yoktur içimizde, sonradan gelmiştir bize ama bir şekilde yenidir. İşte bundandır insanlar sürekli sınırlarınızı aşın, kendinizi aşın diyorlar. Her keşfettiğiniz yeni yer, keşfettiğiniz yeni insan ve keşfettiğiniz yeni olaylar bizi aslında bizimle daha çok yakınlaştırıyor. Ben şahsen nedense bir an önce kendimi tanıma olayını aşıp genç yetişkinlikten çıkmış olmak istiyorum ama sanırım yaşımız kaç olursa olsun zihni yeni deneyimlere açarsak kendi içimizde değişecek yeni şeyler, yeni özellikler ve yeni varyasyonların çıkacak. Beynimin
Okuyacaklar a,okumayı düşünenlere kesinlikle tavsiye ederim.Yazar alışkanlıkların önemini kendi hayatın dan başkanlarının hayatından çok güzel şekilde anlatmış.Nasıl iyi alışkanlık kazanılır nasıl kötü alışkanlıklardan kurtunulur en iyi şekilde anlatmış 
James Clear
James Clear
Reklam
Alışkanlığın Dört Yasası
Şu an saat gece 12. Ne yapabilirim şu an? Yatabilirim. İnstagram'da reels kaydırabilir ya da birkaç gün önce okuduğum Atomik Alışkanlıklar kitabına inceleme yazabilirim. Seçim benim.
Ne yaparsam yapayım az buçuk aynı kapıya çıkacak. Bir gecelik geç yatsam sabah biraz uykulu kalkarım, hepsi bu. Yarım saatlik reels kaydırsam yarım saat vaktim ölür, bu da günümü fazla etkilemez. Hem atom mu parçalayacağım canım? Kitap incelemesi yazsam, üç beş okur beğenir, unutur, gider. Tekil seçimlerimin sonuçları arasında pek bir fark yokmuş gibi görünüyor. "Bir kereden bir şey olmaz." Öyle mi?
Ya ben bunu alışkanlık haline getirirsem?
Bugün, yarın ve sonraki günler geç yatıp melatonin seviyemi düşürürsem birkaç yıl sonra daha hızlı yaşlanmış ve kansere davetiye çıkarmış olurum. Her gün yarım saat reels kaydırsam -maalesef sıkça yapıyorum- bir yıl içerisinde bir hafta -kesintisiz, yeme, içme, uyuma yok- sadece reels kaydırmış olurum. Öldürdüğüm 1 hafta! 52 hafta içerisinden 1'ini öldürür mü bir insan? Bunun yerine her gün yarım saat kitap okusaydım, dakikada 1 sayfa hızla 10 bin sayfa okumuş olacaktım. Her birine de inceleme yazsam, sadece bir yılda bir külliyat oluşturmuş olurum.
"Bir kere"den neler oluyor, görüyor musunuz? Alışkanlıkların korkunç bir gücü var. Bu kitap iyi alışkanlıklar inşa etmek ve kötülerinden kurtulmak için rehberlik ediyor.
Yazar, alışkanlıkların gücünden bahsettikten sonra dört yasa tanımlıyor. İyi bir alışkanlık edinmek için onu görünür kılmanız, cazip kılmanız, kolaylaştırmanız ve tatmin edici hale getirmeniz gerekiyor.
Örneğin her sabah dumbell kaldırmak istiyorsanız, dumbell'lar dolabın içinde değil de yatağınızın kenarında durmalı. "Göz görmeyince gönül katlanır" atasözünün de işaret ettiği gibi görmediğiniz, sürekli işaretini almadığınız bir
Öncelikle bu uygulamayı kullanmaya başladığımdan beri bu okuduğum 100. kitabım oldu, okuduğum her kitaba inceleme yazmamakla birlikte, duyduğum mutluluk ve kitabın faydası karşısında biraz yazmak istedim.
Çoğu insan gibi ben de kişisel gelişim kitaplarından pek haz etmiyorum. Genelde "bunu yapın, şunu yapın!" gibi ifadeler barındırmaktalar ve belli sorunlara dikkat çekip geçerliliği olan çözümler sunmaktan çok birkaç güzel süslü cümlelerle elimizde kitapla kalakalıyoruz. 
Atomik Alışkanlıklar 'a bu genel kanıdan uzak güzel duygularla başladım ve çoğu sayfasında "of, iyi ki başlamışım ya!" diyerek bitirdim.
James Clear kitabına kendi yaralanma süreciyle başlamış ve çok kısa değinmiş. Açıkçası iyileşme sürecini daha uzun okumak isterdim, malum yaşadığı kolay bir durum değil ve bunu çok güzel atlatmış. Yazar bizi kendi öyküsüne sarıp sarmalamadan buraya kısaca değinerek temel prensiplerine geçiyor. Bu prensipleri 4 yasa olarak sınıflandırıyor ve alışkanlık edinme sürecimizde bu yasaları takip edebileceğimiz gibi tam zıtları da kurtulmak istediğimiz alışkanlıklarımız için çözümler sunuyor. Anlatım sırasında bazı basit grafikler ve şemalarla anlattıklarını çok daha basite indirgiyor, verdiği gerçek hayat örnekleriyle de yazdıklarını epey pekiştiriyor.
Ben daha kitabın başında bahsedilen %1'lik iyileşmenin önemini anlatan Büyük Britanya'daki profesyonel bisikletçilerin küçük değişiklikler sayesinde kötü gidişatlarını değiştirme süreçlerini okuduğumda çok etkilenerek kitaba daha büyük bir ilgiyle devam ettim.
"Hayal kırıklığı vadisi" de bir o kadar hepimizi ilgilendiren ve çok önemli bir noktaya parmak basan durumdu. Grafiğiyle birlikte #253523041 iletimde paylaştım.
Etkilendiğim daha nice şey var ancak bunlarla uzatmaktan çok genel olarak; kitabın bize alışkanlık edinme sürecinde
Atomik Alışkanlıklar 'a bu genel kanıdan uzak güzel duygularla başladım ve çoğu sayfasında "of, iyi ki başlamışım ya!" diyerek bitirdim.
James Clear kitabına kendi yaralanma süreciyle başlamış ve çok kısa değinmiş. Açıkçası iyileşme sürecini daha uzun okumak isterdim, malum yaşadığı kolay bir durum değil ve bunu çok güzel atlatmış. Yazar bizi kendi öyküsüne sarıp sarmalamadan buraya kısaca değinerek temel prensiplerine geçiyor. Bu prensipleri 4 yasa olarak sınıflandırıyor ve alışkanlık edinme sürecimizde bu yasaları takip edebileceğimiz gibi tam zıtları da kurtulmak istediğimiz alışkanlıklarımız için çözümler sunuyor. Anlatım sırasında bazı basit grafikler ve şemalarla anlattıklarını çok daha basite indirgiyor, verdiği gerçek hayat örnekleriyle de yazdıklarını epey pekiştiriyor.
Ben daha kitabın başında bahsedilen %1'lik iyileşmenin önemini anlatan Büyük Britanya'daki profesyonel bisikletçilerin küçük değişiklikler sayesinde kötü gidişatlarını değiştirme süreçlerini okuduğumda çok etkilenerek kitaba daha büyük bir ilgiyle devam ettim.
"Hayal kırıklığı vadisi" de bir o kadar hepimizi ilgilendiren ve çok önemli bir noktaya parmak basan durumdu. Grafiğiyle birlikte #253523041 iletimde paylaştım.
Etkilendiğim daha nice şey var ancak bunlarla uzatmaktan çok genel olarak; kitabın bize alışkanlık edinme sürecinde
Kişisel gelişim uzun süredir okumuyorum. Ne kadar mantıklı bir inceleme olur bilemedim. Kitabın ilk yarısında muhteşem bir aydınlama geliyor. 'A evet bu doğru, bunu böyle yapmalıyım. Böyle yaparsam alışırım. ' Tarzı cümleler kurduruyor insana. Çoğu yerinde aslında hayatımızın pek çok noktasında farkında olmadığımız alışkanlıkşardan da bahsediyor. Şöyle ki kalan yarısında sanki bu ilk yarıda özetleyip bahsini geçirdiği her şeyi yeniden yazmış yazar. Yani verilen örnekler ve grafikler çok hoş ama sanki sürekli aynı şeyi okuyormuşum gibi hissettirdi. Kitap 200. Sayfalarda bitmiş olsaydı yorumum bambaşka olurdu ama şimdi son sayfalarını zoraki okuduğum söylemek zorundayım.
Çok ilginç bir hayatı olmuş gerçekten James Clear'ın! Bir beyzbol antrenmanında hiç istemeyeceğimiz bir şekilde dibi görmüş. İyi bir iyileşme dönemi ve mental yapıyla kendine gelmeyi başarmış ve beyzbol konusunda sözünü tutmuş. Sonrasında bu dipten zirveye ilerlerken yaptıklarını ve kafasında oluşturduklarını makaleler halinde internette yayınlamaya başlamış. Onun cümlelerine olan ilgi çığ gibi büyümüş ve sonra bu okuduğum kitap "Atomik Alışkanlıklar" fikri doğmuş. Atomik, "bir şeyin en küçük parçası" anlamına gelmektedir. Alışkanlık ise, "eylemlerin iç ve dış etkilerin yardımıyla hep aynı biçimle gelişmesi sonucu oluşan şartlanmış davranışlar" demektir. Yani buradan kitabın mantalitesi de ortaya çıkar: Alışkanlıklarımızdaki en küçük bir değişim, büyük farklar yaratır. Yazarımız, tema olarak bunu amaçlamaktadır. Lakin üslup olarak biraz ağır bir anlatım buldum. Dil oldukça bilimsel geldi ve beni yakalayamadı. Yazarın yaptığı tekrarlar da mevcuttu. Yani okumada bir yerin altını çizip, sonra hemen ertesi sayfada kayboluyordunuz. Evet anlatılanlar çok yararlı; ancak okuması oldukça zorluydu.
James Clear'a göre davranışlarda görülen her gün yüzde 1'lik iyileşme, uzun vadede düşündüğümüzde alışkanlıklar konusunda çok daha anlamlı olacak ve büyük sonuçlar verecektir. Gğnlük alışkanlıklarımızdaki çok küçük iyileşmeler, hayatımızı bambaşka bir rotaya sokabilir. Alışkanlıklardaki küçük değişimler bize herhangi bir fark yaratmıyormuş gibi görünebilir; ancak gelecekte büyük kazanımlar vadeder. Daha iyi sonuçlar isteniyorsa hedef belirlemek unutulmalı, bunun yerine temel olan sisteme odaklanılmalıdır. Clear'ın araştırmalarına göre alışkanlıkları değiştirmenin en etkili yolu, kime dönüşmek istediğimize karar vermek ve bu yola odaklanmaktır. Alışkanlıklar, kendi kimliğimizle ilgili
Reklam
Reklam