Küçük Askerler, Büyük Fedakârlıklar
Bu seferki kitabımız klasiklerden biriydi. Biraz yabancısı olduğum bir alan aslında. Yine de 
Pal Sokağı Çocukları 'nı severek okuduğumu söyleyebilirim.
Hikâyede iki tane çocuk grubu var ve bunlar "Alan" adını verdikleri bir arsayı elde etmek için mücadele ediyorlar. Elbette ki Alan onlar için sadece bir oyun alanından ibaret değil. Tıpkı yetişkinler gibi davranan bu çocukların gözünde her şeyden daha değerlidir. Pâl Sokağı Çocukları, Alan'ın sahibi olarak orada gündelik hayatlarından tamamen bağımsız kendi dünyalarını, vatanlarını kurarlar. Kırmızı Gömlekliler ise Macar sokakları arasındaki bu değerli hazineyi istedikleri ve ona ihtiyaç duydukları için karşı grubun elinden almaya çalışır.
Çocuklar tüm ciddiyetleriyle planlar yaparlar, savaş düzenleri kurarlar, karşı tarafın üssüne cesurca baskın düzenler ya da oraya gizlice casuslarını yollarlar. Yani ortada gerçek manada bir savaş hazırlığı vardır.
Her iki tarafın da kendi komutanları, yüzbaşıları ve erleri bulunur. Ciddi emir-komuta zincirleri vardır. Hatta vatanlarına özel bayraklar bile tasarlamışlardır.
Dürüst olmam gerekirse hikâye oldukça farklıydı. İyi anlamda bunu söylüyorum elbette. Hem Macaristan gibi hiç bilmediğim bir ülkede hem de şahit olmadığım bir geçmişte geçiyordu. Bu bakımdan ekstra ilgimi çekti. Aynı zamanda o dönemin çocukları da gerçekten bir başkaydı. Gururlu, onurlu, ciddi, düzenli, cesur ve birbirine saygılıydılar. Sanırım bu yüzden de en çok kahramanlarımızın kişilikleri benim hoşuma gitti.
Çocukları size tek tek anlatmaya çalışmayacağım ama içlerinden en çok Nemeçek, Bika ve Âtş Feri'yi sevdiğimi ve takdir ettiğimi söyleyebilirim.
Bu bir çocuk ve gençlik romanı olarak geçiyor aslında ama ne yazık ki üzücü bir finali var. Ne diyebilirim ki, savaş her nerede ve hangi şekilde tezahür ederse etsin
Pal Sokağı Çocukları 'nı severek okuduğumu söyleyebilirim.
Hikâyede iki tane çocuk grubu var ve bunlar "Alan" adını verdikleri bir arsayı elde etmek için mücadele ediyorlar. Elbette ki Alan onlar için sadece bir oyun alanından ibaret değil. Tıpkı yetişkinler gibi davranan bu çocukların gözünde her şeyden daha değerlidir. Pâl Sokağı Çocukları, Alan'ın sahibi olarak orada gündelik hayatlarından tamamen bağımsız kendi dünyalarını, vatanlarını kurarlar. Kırmızı Gömlekliler ise Macar sokakları arasındaki bu değerli hazineyi istedikleri ve ona ihtiyaç duydukları için karşı grubun elinden almaya çalışır.
Çocuklar tüm ciddiyetleriyle planlar yaparlar, savaş düzenleri kurarlar, karşı tarafın üssüne cesurca baskın düzenler ya da oraya gizlice casuslarını yollarlar. Yani ortada gerçek manada bir savaş hazırlığı vardır.
Her iki tarafın da kendi komutanları, yüzbaşıları ve erleri bulunur. Ciddi emir-komuta zincirleri vardır. Hatta vatanlarına özel bayraklar bile tasarlamışlardır.
Dürüst olmam gerekirse hikâye oldukça farklıydı. İyi anlamda bunu söylüyorum elbette. Hem Macaristan gibi hiç bilmediğim bir ülkede hem de şahit olmadığım bir geçmişte geçiyordu. Bu bakımdan ekstra ilgimi çekti. Aynı zamanda o dönemin çocukları da gerçekten bir başkaydı. Gururlu, onurlu, ciddi, düzenli, cesur ve birbirine saygılıydılar. Sanırım bu yüzden de en çok kahramanlarımızın kişilikleri benim hoşuma gitti.
Çocukları size tek tek anlatmaya çalışmayacağım ama içlerinden en çok Nemeçek, Bika ve Âtş Feri'yi sevdiğimi ve takdir ettiğimi söyleyebilirim.
Bu bir çocuk ve gençlik romanı olarak geçiyor aslında ama ne yazık ki üzücü bir finali var. Ne diyebilirim ki, savaş her nerede ve hangi şekilde tezahür ederse etsinYüzbaşı Nemecsek'e Saygıyla1000Kitap
Kitaba daldığım bu günlerde okuyabileceğim en güzel kitaplardan birini okudum sanırım. 2 gündür Pal Sokağı'nın çocuklarından biri olarak yaşıyorum. Hatta dünkü 5 saatlik uzun ve sıkıcı Mikrobiyoloji dersinde de ara ara orda olsaydım hangi rütbeye sahip olacağımı düşündüğüm de doğrudur :D
Yazdığım 4 adet incelemeden edindiğim minik tecrübeme dayanarak önce yazar ve kitap hakkında fikirlerimi yazıp sonrasında ise spoiler içerebilecek olan, kitabın içeriğine değinecek birkaç cümle ile noktalayacağım inşallah.
İşin aslı Ferenc Molnàr hakkında neredeyse hiçbir fikrim yoktu. İsmi söylense yazar olduğunu dâhi tahmin edemeyebilirdim. Fakat bu kitaptan sonra rahatlıkla söylüyorum ki kalan diğer tüm kitapları konusunda tetikte olacağım. Okuma fırsatı bulduğumda kesinlikle değerlendireceğim. Zira anlatış tarzı çok hoşuma gitti. Hikayenin hiçbir yerinde takıldığımı hissetmedim. Ara ara anlatıcının yaptığı açıklama ve hatırlatmalar sayesinde konudan kopmak gibi bir sorun da yaşamadım. Ayrıca çevirmenin de hakkını vermek istiyorum. Kitap bitince çevirinin kalitesi dolayısıyla onun da ismine bakma ihtiyacı duydum. İstanbul Tıp Fakültesi mezunu bir hekim olan Yonca Aşçı Dalar hanımefendi hakikaten güzel bir işçiliğe imza atmış.
Gelelim kitaba... Dediğim gibi,yazar hakikaten kitabın hakkını vermiş. Hikayeyi öyle güzel işlemiş ki kitabı okurken acaba kendi çocukluğunu mu yazdı diye düşündüm. Bu konuda internette biraz bakınsam da hiçbir bilgi bulamadım. Birkaç yerde anlatıda ufak hatalar olsa da (Göle düşen Nemecsek'in sırılsıklam olduğu halde seranın içinde cebindeki kibriti çıkarıp yakabilmesi ve bu yüzden Kırmızı Gömlekliler tarafından fark edilmeleri gibi .d) kesinlikle okuduğum en güzel hikayelerden biriydi. Bir gün Budapeşte'ye gidersem Pal Sokağı Çocukları heykellerini
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kiçik kitab olsada içərisində çox təsirli dillema var. Qısa məzmun və qarşıdurma: Orwell hindistanda polis işləyir və bu zaman xəbər gəlir ki, bir fil şəhəri talan edir insanlara zərər verir ancaq o fili tapan anda fil artıq heç bir təhlükəyə yol vermirdi və artıq zərərsiz idi, zərər vermə ehtimalı yox idi. Lakin onun arxası ilə onu izləyən böyük insan kütləsi onun öz zehnində təzyiq nəticəsində qarşıdurma yaradır ki, əgər bu fili öldürməsə insanlar ondan qorxduğunu, atəş aça bilmədiyini, fili öldürmə qabiliyyətinin olmadığını, yaralanan insan və talan edilən hissələrin intiqamını almadığını zənn edəcək deyə düşünürdü. O da axmaq görünməmək üçün, özünü kütləyə güclü gostermek üçün sırf kütlə uğruna fili öldürür və öz istəmədiyi bir hərəkəti etmiş olur. Bu hekayedə olan ideya ilə biz real həyatda da çoxca qarşılaşırıq. Sırf digər insanların gözündə yaxşı görsənmək, onları razı salıb özümüzü onların gözündə dəyərləndirməyə çalışmaqdan öz istək və düşüncələrimizə görə hərəkət etmirik. Qərar verərkən bunu həqiqətən özümüz istəyirik mi? Yoxsa başqasının gözündə yaxşı görsənəcəyik deyə mi edirik, deyə sual verərək hərəkətə keçməliyik.
PAL SOKAĞI ÇOCUKLARI~FERENC MOLNAR
İçerik;
Macar Çocuk Edebiyatı
Modern Dünya Klasiği
İki grubun çatışması
Çeteleşme,aidiyet,vatan-toprak sevgisi
Dostluk,cesaret,zorbalık
Filme uyarlanmış
9+ yaş
235 syf
Selam…Bundan 150 yıl önce,Macaristan,Budapeşte’deki Pal Sokağı’nda oturanlar sokağın bu kadar meşhur olacağını tahmin ederler miydi? Edebiyatta derin izler bırakan bu eser,çocuklar üzerinden aslında herkese büyük bir ders veriyor.
Pal Sokağı’nda yaşayan çocukların en büyük rakipleri daha varlıklı ailelere sahip Kızıl Gömlekliler’dir.Bu grup yoksul ve kendi hâlinde Pal Sokağı’nın çocuklarına zorbalık yapmaya,ellerindeki bilyeleri almaya bayılırlar.Kızıl Gömlekliler’in lideri Feri Ats,Pal Sokağı Çocukları’nin ise Janos Boka’dır.Kızıl Gomlekliler’in yeni hedefi Boka ve çetesine ait olan Arsa isimli kerestelerle dolu geniş alanı onların elinden almaktır.Bako çetesini öyle bir organize eder ki bu toprak parçası onlar için birer vatan,kendileri de vatanlarını canları pahasına korumaya kararlı birer askerdir. Planlar yapılır,stratejiler hazırlanır.Karşı tarafın hainliğini ve ihaneti ilk keşfeden küçük Nemecsek’in zekası ve kendinden büyük cesareti bu sokak savaşının kaderini belirler.Üstelik ihanete uğrayıp canını hiçe sayarak… Arsa’yı korkmuşlardır fakat verdikleri bedel buna değmiş midir? Kendilerinin olmayan bir yer uğruna nelerden vazgeçmişlerdir?
Kitap çocuklar üzerinden vatan sevgisini,aidiyet duygusunu,bir gruba dahil olmayı,ihaneti,vicdanı,cesareti,zekayı,dürüstlüğü işliyor.Aslında okudukça yetişkin dünyasıyla ne kadar benzer oldugunu keşfediyor insan, fakat; çocuklar yetişkinlerden daha dürüst…
Sonlara doğru hüzne boğulduğum etkileyici ve sorgulatıcı bir metindi.Filmini de izleyeceğim.Pal Sokağı’ndan çıkıp dünyaya yayılan Boka ve ekibinin, çocukların Müzi dediği
Bugün, canım kadınlar 
Kezban ve 
Nihal ile birlikte kurduğumuz mini grubumuz #Güçlükadınlarokuyor’un ilk kitabı olan Pal Sokağı Çocukları’nın yorumuyla geldim.
Hikâyemiz Budapeşte’nin Pal Sokağı’nda başlıyor. Önce Pal Sokağı çocuklarıyla tanışıyoruz. Aralarındaki dostluk, bağlılık, dürüstlük ve merhamet daha ilk sayfalarda kalbinize dokunuyor.
Okul çıkışında toplandıkları arsada oyunlar oynuyorlar; en sevdikleri ise “askercilik.” Her birinin bir rütbesi var. Grubun lideri, zekâsı ve sağduyusuyla öne çıkan Boka. Rütbeleri o belirliyor: teğmenler, üsteğmenler. Kendisi ise komutan. Alınan kararlar kara kaplı bir deftere kaydediliyor; disiplin onlar için bir oyun değil, ciddiyet meselesi.
Bu grubun içinde bir de Nemecsek var…
Zayıf, çelimsiz, sarışın bir çocuk. Rütbesi olmayan tek asker. Verilen her görevi sorgusuz yerine getirmek zorunda. Ama belki de grubun en büyük yüreğine sahip olan yine o.
Bir gün, Pasztor kardeşlerin de içinde bulunduğu Kızıl Gömlekliler grubunun lideri Feri Ats arsalarına gelir ve bayraklarını alır. Bu olay iki grup arasındaki gerilimin başlangıcı olur. Boka, korkmadıklarını göstermek için cesur bir plan yapar. Nemecsek ve Csónakos, Kızıl Gömleklilerin mekânına gizlice girerler ve bir ağacın gövdesine raptiyeyle bir not tuttururlar.
PAL SOKAĞI ÇOCUKLARI BURADAYDILAR!
Plan kusursuzdur. Uygulanır.
Ama o not bir savaşı başlatır.
Kızıl Gömlekliler misilleme kararı alır. Kendi adaları top oynamaya uygun değildir; bu yüzden gözlerini Pal Sokağı çocuklarının arsasına dikerler. Kurallar belirlenir. Hazırlıklar yapılır.
Oyun, bir savaşa dönüşür.
Tam da bu noktada Nemecsek, yakalanıp maruz kaldığı ceza yüzünden hastalanır. Savaşa katılamayacaktır.
Ama asıl savaş belki de burada başlar…
Pal Sokağı olmasa da bizler de Özlem Sokağı
Kezban ve Nihal ile birlikte kurduğumuz mini grubumuz #Güçlükadınlarokuyor’un ilk kitabı olan Pal Sokağı Çocukları’nın yorumuyla geldim.
Hikâyemiz Budapeşte’nin Pal Sokağı’nda başlıyor. Önce Pal Sokağı çocuklarıyla tanışıyoruz. Aralarındaki dostluk, bağlılık, dürüstlük ve merhamet daha ilk sayfalarda kalbinize dokunuyor.
Okul çıkışında toplandıkları arsada oyunlar oynuyorlar; en sevdikleri ise “askercilik.” Her birinin bir rütbesi var. Grubun lideri, zekâsı ve sağduyusuyla öne çıkan Boka. Rütbeleri o belirliyor: teğmenler, üsteğmenler. Kendisi ise komutan. Alınan kararlar kara kaplı bir deftere kaydediliyor; disiplin onlar için bir oyun değil, ciddiyet meselesi.
Bu grubun içinde bir de Nemecsek var…
Zayıf, çelimsiz, sarışın bir çocuk. Rütbesi olmayan tek asker. Verilen her görevi sorgusuz yerine getirmek zorunda. Ama belki de grubun en büyük yüreğine sahip olan yine o.
Bir gün, Pasztor kardeşlerin de içinde bulunduğu Kızıl Gömlekliler grubunun lideri Feri Ats arsalarına gelir ve bayraklarını alır. Bu olay iki grup arasındaki gerilimin başlangıcı olur. Boka, korkmadıklarını göstermek için cesur bir plan yapar. Nemecsek ve Csónakos, Kızıl Gömleklilerin mekânına gizlice girerler ve bir ağacın gövdesine raptiyeyle bir not tuttururlar.
PAL SOKAĞI ÇOCUKLARI BURADAYDILAR!
Plan kusursuzdur. Uygulanır.
Ama o not bir savaşı başlatır.
Kızıl Gömlekliler misilleme kararı alır. Kendi adaları top oynamaya uygun değildir; bu yüzden gözlerini Pal Sokağı çocuklarının arsasına dikerler. Kurallar belirlenir. Hazırlıklar yapılır.
Oyun, bir savaşa dönüşür.
Tam da bu noktada Nemecsek, yakalanıp maruz kaldığı ceza yüzünden hastalanır. Savaşa katılamayacaktır.
Ama asıl savaş belki de burada başlar…
Pal Sokağı olmasa da bizler de Özlem Sokağı
1907 yılında, Macaristan’ın kenar mahallelerinden birinde yaşayan ve aynı okula giden bir grup çocuktu onlar.
Her biri kendine has özellikleriyle bir araya gelen ve kendilerine Pal Sokağı Çocukları adını veren bu grubun lideri, cesareti ve dürüstlüğüyle hepsinin güvenini kazanmış Jonas Boka’ydı. Her gün okul çıkışı Arsa adını verdikleri yerde oynuyorlar ve birlikte vakit geçiriyorlardı. Kolnay, Barnabas, Csónakos, Richter, Geréb, Nemescek, Csele, Weisz, grubun diğer üyeleriydi. Grupta herkesin bir görevi, rütbesi yani, bir yeri vardı. Sadece, grubun en küçüğü, en sarışını olan Nemescek, rütbesiz bir erdi. Bu nedenle de, ne kadar ayak işi varsa hepsini, O’na yaptırırlardı. Kendi içlerinde bir de Macun Dernegi kurmuşlardı. Dernek de, kendine has bir hiyerarşi ve kurallarla sürdürüyordu faaliyetlerini. Yaptıkları her şey, küçük bir devletin işleyişi gibiydi kısacası: organize ve sistematik bir düzen kurmuşlardı.
Okul, Arsa, ev rutininde devam eden hayatları, başlarında Feri Ats’ın bulunduğu Kızıl Gömlekliler’in, Arsalarına el koymak için Pal Sokağı Çocukları’na savaş açmasıyla değişti. Buna bir de içlerinden birinin ihaneti eklenince, farklı bir hareketlilik geldi yaşamlarına. Arsa, kurdukları küçük dünyanın merkezi gibiydi. Onlar için çok önemliydi anlayacağınız. Bunun için de, vatan savunması yapacakmış gibi planlar hazırlayıp tüm tarafların uyacağı kurallar belirlemişlerdi. Kızıl Gömlekliler için bu bir prestij savaşıyken, Pal Sokağı Çocukları içinde vatan savunması gibiydi çünkü. İki taraf da, genel tabirle, yazılı olmayan bir racona göre hareket ediyordu. Siperler, stratejiler, kurallar, silahlar, bayraklar, her şey hazırdı. Feri Ats ve Boka, ordularının başındaki iki rakip general gibi her şeyi kontrol altında tutuyorlardı. Savaş zamanı gelince askerler aynen