Seni düşünmeye ayırmışım bütün vakitleri,
Kalemi elime aldım, sızmadı tek bir kelime.
Gözlerim seni arıyor yollar boyu, caddeler boyu,
Aynı ilçede, aynı semtte bulamıyorum izini.
Buralarda değilsin, biliyorum.
Yorgun argın okuldan döndüğümüz o akşamlar geliyor aklıma;
Sen yola bakardın, ben sana,
Sen müzik dinlerdin, ben seni izlerdim.
Gözlerim yüzünü okşarcasına gezinirdi üzerinde.
Biliyorum yoksun
Ama kabullenemiyorum.
Bir gün karşıma çıkacaksın ümidiyle
Yaşıyorum, yürüyorum; batıyorum, çıkıyorum.
Uyanıyorum, düşünüyorum, düşlüyorum.
Merdivenleri çıkıyorum,
Şairin "ağır ağır çıkacaksın" dediği merdivenler bunlar olsa gerek.
Hafif bir rüzgâr esiyor,
Eteklerim uçuyor.
Sen bakıyorsun,
Gülüyorsun
Ve ben kaçıyorum;
Gözlerinden kaçıyorum,
Gülüşlerinden kaçıyorum,
Bakışlarından kaçıyorum.
Yolun sonuna geliyorum.
Bir durak var merdivenlerin altında;
Betondan bir boşluk.
Bakanlar sadece o griliği görüyor,
Bakanlar yağmuru görüyor, beton görüyor.
Benim gördüğüm ağlayan bir kız,