"hak! hukuk! bugün dünyanın neresinde hak kaldı. insanlar onu katletti. herkesin hakları var, fakat onların, onların onların gücü var ve bugün güç demek her şey demek."
beklemek. of! insanın yaşamında sevinmek, öfkelenmek, üzülmek, nefret etmek gibi bir sürü duygu var, ama bunlar insanın yaşamının yalnız yüzde birini kaplıyor. geri kalan yüzde doksan dokuzu ise sadece bekleyerek geçmiyor mu?
eskiye dönmek ne mümkün, kaldı ki istenir mi sahiden emin değilim; yalnız karşındakinin yüzünde neyi aradığınız önemlidir. tanış olduğumuz, hakkında biraz kanaatimiz olan "dün"den gelendir. başkası değildir yabancılık hissettiren, doğrudan kendi gençliğimizdir, geçmişimiz. anılardan söz açarken, karşılıklı aynı konulardan, kişilerden, günlerden söz etsek de bellek bize ne olarak sağlarsa o kadar biliriz.