Aybüke
@aybkell
Altını çizdiğim yerleri paylaşıyorum
12 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yürümeyi öğrenmenin ilk adımı, kendi kuralları olmayan insanın başkaları tarafından yönetilmek zorunda kalacağını anlamaktır. Başkalarının kurallarına uymak, insanın kendisini yönetmesinden çok hem de çok kolaydır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Her yeni gün yeni bir başlangıç değil miydi? Vücut, beyin, ruh, her ne kadar hayat tortularının bir kısmı düşünen bir varlık olma özelliğini unutturmamak amacıyla saklansa bile, insan her yeni güne sıfırlanmış olarak uyanmaz mıydı? Varoluşun cıvıltılı senfonisiyle açılıştı hayata.
Sayfa 10
Eğer insanda kendi kaderini kendi eline alacak o demir güç yoksa , o insan kaderini tanrıların eline bırakırsa, o zaman tanrılar zayıflığının cezası olarak böyle alay ederlerdi işte. kendi gemine kaptanlık edemiyorsan, hangi yanlış limana vardığına şaşırmamalısın.
...Belki diyeceksiniz ki on beş yaşında bir kızın ailesine kafa tutmasını, toplumuna baş kaldırmasını, ağırlıklı kültürel ve dinsel geleneklere isyan etmesini ve pek anlayamadığı bir rüyayı izlemesini beklemek de çok fazla olur. Elbette çok fazla olur. Kendi kaderini kendi tayin etmenin fiyatı hiç bir zaman ucuz değildir. Hele bazı durumlarda düşünülemez bile . Ama insanı harikuladeliğe ulaşmak için, düşünülmeyecek olanı düşünmek zorundanır.
...ama biri bana özel bir cesaret , öteki de özel bir korku verdi. Bu yolculuğu yapabilmem için bunların ikisine de ihtiyacım olduğunu sonradan anladım. Bilgeliği ellerinde tutanlar, onu her gelen serseme öylece sunamazlar. İnsanın onu alabilmesi için hazırlanmış olması gerekir. Yoksa ona yararından çok zararı dokunur. Ayrıca, bilgeliğin o duru sularında yalpa vuran bir sersem suyu bulandırınca, herkese de zararı dokunur. Demek ki bilgiyi arayan insan önce sınanmalı, buna layık olup olmadığı anlaşılmalıdır...