aybüke
@aybukebilge
Kimi yeniyetmelere egemen olan "Ben kimim?" sorusunun sıkıntısını yaşamak zorunda kalmadım. Attığım her adım bir olguydu; ben de onunla birlikte vardım.
Reklam
Her şeye karşı korkunç bir merak duyuyor, anlamaya, bilmeye can atıyorduk. Sürekli öğrenmek istiyorduk, açlığımız tükenmiyordu.
İnsanlardan istediğim ölçülerde, istediğim alanlarda yararlanıyordum. İlişkilerim kontrolüm altındaydı. Kimseyi kendime fazla yaklaştırmıyordum. Dünyayı, hayatı olduğu gibi kabul ediyor ancak bütün bunların dışında da bir gerçeğin olması gerektiğinin üzerinde yoğunlaşıyordum.
Her zaman yalnız oldum. Yalnızlığı kendimi geliştirmenin tek yolu olarak gördüm. Ama çevremde olup biteni kaçırmak ve yanımdan akıp giden hayat nehriyle yüzümü yıkamamak da bana aptalca geliyordu.
Genel olarak normal olmadığımı düşünerek kendimi meşrulaştırıyordum. Anormalliğim o yaşlarda herkesin istediği şeylerden farklı hayaller kurmamla sınırlıydı.
Reklam