Ayça
@ayca__
3 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
İnsan olmanın gerçekte ne olması gerektiğini, gerek diğer kitaplarında (özellikle ADEN )ve bu muhteşem kitabında bize öyle güzel anlatıyorki Azra Kohen.. Tüm gereksiz yere takılıp kaldığımız ayrıntıları önemsizleştirip, BİZ e çekiveriyor tüm okuyucularını büyük bir ustalıkla; gerçek değer yargılarının, insan olmanın ve yükselen toplumun sırrını fısıldarcasına... Sadrazam eşi Osmanlı hanedanı Latife Hanım'ın ve Anadolu'nun köylüsü, savaş şehitleriyle dolu kayıp erkekleriyle Semiha Hanım'ın ailelerinin, kitap sonuna kadar birlikte nasıl tek olabildiklerini hayranlıkla okuyorsunuz..Çünkü anlatılan öyle gerçekki! Ve Ülkü Selim aşkı..insan olmanın gerekliliği; duyguları öyle içten aktarıyor ki, kendinizi sorgulamadan, kalbinizi dinlemeden, hayatı anlamaya çalışmadan, doğru bildiğiniz tarihi tekrar! insanlığın varoluşundan bu yana en baştan düşünmeden geçemiyorsunuz diğer satıra ve bir sonraki anınıza.. Çok teşekkürler bu hazine değerindeki duygu, gerçeklik, araştırma, "o adam"! ( Mustafa Kemal in o dönem insanlar üzerindeki etkisini; özellikle, osmanlı hanedanı ve vatanını tekrar kazanmış halk tarafından ,onların duygularından okumak eşsiz bir deneyimdi),tarih ve bilinç bombardımanı kitap için.. Keyifli okumalar.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bu dünyadaki her trajedi küçük ve masum bir adımla başlar.
Kitabın adı aslında içeriği hakkında ciddi bir açıklama yapıyor arkadaşlar :yetenekli çocuğun dramı..
İçerik olarak ciddi bir dramdan bahsettiğini söyleyebilirim. Kitabın ilk sayfalarında şöyle bir düşünce ile karşılaşıyorsunuz: "çocuk hissettiği duyguyu ancak çevresinde bu duyguyu paylaşabileceği biri varsa yaşar" ! Çok net, yoksa? "Yoksa, bilinç altına iter ve oyun oynamaya devam eder fakat önemsenmeyen şey, bilinç altına itilen bu "yaşanamamış hissin" , bedende bir bilgi olarak depolanlandığı." Anlaşılacağı üzere bu bilgi depolandığı için, zamanı gelince mutlak suretle ortaya çıkacaktır..
Beni sarsan diğer düşünce, "bilgilerin ortaya çıktığı an, bu çocuğun artık ana/ baba olduğu andır." Yani çocuklukta yaşanmış, yaşanmamış tüm bilgiler kucağımızda bize bakan ve her davranışımızı izleyen masum bir bebeğin doğmasını bekler yeniden canlanmak için.. Ve bir şekilde ne kadar eğitimli olursak olalım tekerrür başlar... başta söylediğim, dram kelimesini hissettiğim anlardan biridir bu.Anne ve babamız bizim hangi konuda canımızı yaktıysa bizde o masum bebeğin canını aynı noktada yakarız.
Çocukluğumuzun bilmediğimiz derin sırlarıyla, anneliğinizi/babalığınızı, davranışlarınızı, sorgulama, düşünme ve kendinizle hesaplaşma anına hoşgeldiniz..
Keyifli okumalar diyemeyeceğim arkadaşlar( bende bu kitap milat etkisi yarattı çünkü. Hazmetmem, anlamam dakikalarımı aldı) keyifli aydınlanmalar o halde..
Yatağımın karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.
