Ebeveylerimiz ile ilişkimiz birçok yönden yaşama dair bir metafordur. Ebeveynlerinden çok şey aldığını hisseden kişiler genellikle yaşamdan çok şey aldıklarını hissederler. Ebeynlerimizden çok az şey aladığımıza dair hissimiz yaşamdan da çok az şey aldığımız hissine dönüşebilir. Ebeveynlerimiz tarafından mahrum bırakılmış ve aldatılmış hissedersek, yaşamın da bizi mahrum bıraktığını ve aldattığını hissedebiliriz.