Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yeni bir başlangıç falan yok baba. Sadece kendisini tekrar edip duran bir yokoluş var. Berbat bir kısır döngü.
Neyse ki dünyanın bir de bu yüzü vardı. Sevgi ve bağlılığın ayakta tuttuğu , her zerresi onlar tarafından kutsanmış anları.
Bu ne senden ilk kaçışım
ne de ilk düşüşün yüreğime.
Ne bu serden son geçişim
ne de son küsüşüm kaderime.
Mevcut duruma uyum sağlamanın da bir sınırı vardı. Bu uyum, amaç değil araç olmalıydı. Kış uykusuna yattığını düşünmek kulağa hoş geliyordu ama iyice köstebeğe dönüp bir daha gün ışığına çıkma hevesini kaybetmiş olmasındı sakın?
