Ayça Narin

İyimser bir sonuç’a

ben bir gün giderim ki neyim kalır eksik bıraktığım her §eyim kalır yaz günü kim ister ki öldüğünü eksik bıraktığım her şeyim kalır yaşamam bir beyazlık gibi sanki eksik bıraktığım her şeyim kalır genişlerim dağılırım beyazım ben bir gün giderim ki neyim kalır ben bir giderim ki ey diri at elbette benim de bir şeyim kalır

Reklam

Ayça Narin

Münacat

birden hatırladık seninle buluşamadığımız günleri gel ey büyük bakış yüce suskunluk gel artık beri kentleri ve kasabaları ve köyleri çevirdik senin adına kapıları tutmaktan artık herkesin nasır oldu elleri olsun daha da tutarız sen varsan düşüncemizde ama gel tutarız karaları ve denizleri ve yaşayan yürekleri kendin karşı koydun yaptığın saraylara zindanlara tellere yine kendin kullan artık kendi yaptığın tüfekleri bozgun bir şubat sensin, ekmek ve kan senden, ekim sensin nerende taşır büyütürsün nerende sonsuz gelecekleri hatırla, kendini hatırlat, o büyük haklılığı denize giden hatırla, karada ve denizde onardığın her yeri hatırla, karada büyük taşları üstüste kodun, hatırla yürüttün canalıcı denizlerde cesur gemileri “… senin hüznün bir yazgıdır, bir eski zamandır büyüksün artık büyük dirimine beni inandır bir değişmezlik sanırsın çoktan beri her şeyi oysa bir vakitler güneyde öyle kötü kullanılmış ki...” gecikmiş bilgeliğin yaşamış bir eski ağacı hatırlatır ki sen emzirirsin duyguyu, sen beslersin kalemleri

Ayça Narin

Biraz daha

Kullanmam ucuz özgürlüğü sana sığınırım Azarladığım bir dünyayı suya bırakıp Günlük dövüşü en uygun yerinde keserek Ve kan biraz daha akar durur, akmalıdır Bir çaresizlik sanırım, öfkem büyür uğunurum Oysa bir çiçek bir güzel dünyaya bakmalıdır Ve kuytulardan, unutulmaktan tek tek Ölülerimiz toplanacaktır. Senin yıldızların güneşlere dönüşür En karışık en bozgun bir öğle uykusunda bile Ve sonsuz sevinç taşıyan bir çığlıktır Bir suyun bir başka suya karışması Kanları çökelirken bir soylu tabaka Bir bahar anlatıcısının Bir mutluluk dülgerinin -Gecelerde ve yalnızlıklarında hepsi üşür- Ölülerimiz toplanacaktır. Ne kadar hüzün geçmişse dünyadan Ne kadar acı geçmişsse yaşayacağız Hepsini yeniden, bir bir dünyada Dünyadan ve dünyayla sana sığınırım Acılardan ve hüzünlerden değil Kaçmalardan ve korkulardan değil Çünkü bir güçtür sıcaklığın kollarıma Çünkü kanları, kanları, kanları hatırlarım Çünkü ölülerimiz toplanacaktır Ve yüceltilecektir bir mavide.

Takip Önerileri

Ayça Narin

Hızla Gelişecek Kalbimiz

hızla gelişecek kalbimiz kalbimiz hızla. sürgünlerin umutsuzluğunda kırık kalpler, yaralılar, onulmazlar farksız çarpanların umutsuzluğunda ve köprü başlarının umutsuzluğunda ve köprü başlarının umudunda. sular bitse bile, çiçekler atılırken oralara temiz bir ilişkinin bulutsuzluğunda ve eski dağlarda, eski dağlarda kış kovalarken ülkesini hızla gelişecek kalbimiz. kendi öz hüznümüzün öz tarlasında bozkır dayanıklılığımızın tarlasında kalbimiz ellerimiz ayaklarımız arasında ve kimsenin bölemediği şarkıyı güllerin, buğdayların ve acının şarkısını bir haziran uygulayacak sesimize. sütçünün sesiyle birlikte erkenci işçilerin sesiyle birlikte şoförün sesiyle birlikte sabaha başlamış sarhoşların sesiyle birlikte yaman sarhoşların sesiyle birlikte ve yeni uyanışların ve yeni doğmuşların ve herkesin ve herkesin sesleriyle birlikte bir haziran uygulayacak kimse bölemeyecek ve kalbimiz hızla gelişecek.

Ayça Narin

Büyük Saat

… Ben! Çocukları sevdim yaşadım. Dünyaya alışmadım Kuru güller gibi yersiz ve inceydim biraz. Hep bunu duydum. Bunu yaşadım. Pastanelerde şurda burda. Oturdum emekli konsoloslarla iskambil oynadım. … Ölmüş bütün babaları suçluyorum. Babalarla ne zorum var aslında. Ben ki ölmüş bütün biçimleri kullanıyorum. …