“Kapıları açıyorum, kapıları kapatıyorum” diye yazmıştı. Kimseyi sevmemiş, herkesi sevmişti. Seksi seviyordu, nefret ediyordu. Yaşam bir yalandı, gerçek bir yalandı. Düşünceleri sağaltıcı bir yarayla sona eriyordu. “Çizerken çırılçıplak kalıyorum. Tanrı elimden tutuyor ve birlikte şarkı söylüyoruz.” Bu onun bir sanatçı olarak manifestosuydu.
Sanat kitaplarımıza bakarak sakin bir gece geçirdik. Benim koleksiyonumda Dubuffet, de Kooning, Diego Rivera, bir Pollock monografisi ve az sayıda Art International dergisi vardı. Robert’ınsa Brentano’dan aldığı büyük resimli kitapları vardı; Michelangelo, Sürrealizm, Tantrik ve erotik sanat üzerine kitaplar.