aa
@aycew
Gece gündüz, hep bu saplantı. Bir şeye erişmek gerektiğinden değil, bulunulan yerden çıkmak gerektiğinden.
Reklam
Aldanabilirdim, güzel kadınlar gibi, bakılan kadınlar gibi güzel olduğumu sanabilirdim, çünkü gerçekten çok bakıyorlar. Ama biliyorum, bir güzellik sorunu değil bu, başka bir şey, evet, başka, bir şey, örneğin ruh sorunu.
Beni buraya sen mi getirdin, diye geçirdim içimden. Deniz kıyısına. Yüzemediğim halde.
“Kapıları açıyorum, kapıları kapatıyorum” diye yazmıştı. Kimseyi sevmemiş, herkesi sevmişti. Seksi seviyordu, nefret ediyordu. Yaşam bir yalandı, gerçek bir yalandı. Düşünceleri sağaltıcı bir yarayla sona eriyordu. “Çizerken çırılçıplak kalıyorum. Tanrı elimden tutuyor ve birlikte şarkı söylüyoruz.” Bu onun bir sanatçı olarak manifestosuydu.
Ona yetişebilmek için Gülün Mucizesi’nden parçalar okudum ancak Robert hep bir adım öndeydi. Ben Genet okurken, o Genet’nin kendisi oluyordu.
Reklam