Eylül Arslan
@aydakikadin1
20 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Büyülü gerçeklik tarzı için muhteşem bir kitap ama kesinlikle +18 “Mart ayında bir hafta sonu,bir ikindi vakti,Dewi Ayu,ölümünden 21 yıl sonra mezarından kalktı.” cümlesi ile başlıyor ve bence ilgi çekmek için yeterli bir başlangıç.Yüzyıllık Yalnızlık’ı hatırlattı bana. Olaylar Endonezya’da hayali bir şehir olan Halimunda’da geçiyor.Dewi Ayu isimli bir kadının ailesi üzerinden güzellikleri lanete dönüşen 3 kuşağın yaşadıkları zorluklar ve sıklıkla tekrar edilen sapkınlıklar silsilesi anlatılıyor. Dewi Ayu çok güzel bir kadındır ve bu güzelliği ona sadece bela getirmiştir. Aksi gibi en az kendisi kadar güzel üç kız çocuğu daha dünyaya getirir.Dewi Ayu dördüncü ve son hamileliğinde bir kızı olursa oldukça çirkin olması için dualar etmiş ve duaları kabul görmüştür. Son çocuğu Güzel’in doğumundan 12 gün sonra kendi iradesiyle ölmüştür ancak ailesinin başına gelen felaketlere son vermek isteyip 21 yıl sonra mezarından kalkıp bıraktığı yere tekrar döner ve geçmişe de giderek olayları ve tabi yıllarca Hollanda sömürgesi olan bir ülke ve bu sefer 2.Dünya Savaşı ve Japon işgali ile binlerce insanın katledilmesi ve yine Endonezya’nın başka bir yarasının kabuğunu kaldırmış yazar: “kadın olmak”, “işgal altındaki bir ülkede kadın olmak” Dili oldukça akıcı. Asla zorlamıyor nasıl ilerlediğinin farkına bile varmadan okudum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Öykü okumak en sevdiğim hobim kuşkusuz. Öykü kitaplarının kötü olma ihtimali yoktur diye bir yorumum vardır bilen bilir. Bu arada öykü yazmak kolay da değildir orta halli bir roman çıkarırsınız meydana.Füruzan’ın ilk kitabıymış benim de Füruzan’dan okuduğum ilk kitap olsun istedim.12 öyküden oluşuyor. 12 farklı hayat 12 farklı kadın… Kitaba ismini veren #parasızyatılı ve son öykü olan #haraç en sevdiklerim oldu. Kaydoldugum roman sınıfı sayesinde tekrar Türk edebiyatına yöneldim. Füruzan’ı hiç okumamıştım ve aslında ödevim romanlarıydı ancak ben onunla ilk kitabı aracılığıyla tanışmak istedim. Farklı bir anlatımı var önce adapte olamadım ama ilerledikçe üslübuna alıştım ve karakterlerin sesiyle okumaya başladım Tavsiyedir okuyun ,okutun
ZOR AMA GÜZELEdebiyat
Öncelikle zor bir kitap. Zorlanmamın sebeplerinden birisi çok fazla karakterin oluşu hatta bazılarının iki farklı isim kullanmaları. Diğer sebep ise kitaptaki teknik sıkıntı. Kitap yazar tarafından tamamlanamamış ve bazı karakterler ve olaylar eksik kalıyor. Galiba Bulgakov la tanışmak için yanlış bir kitap seçtim çünkü teknik olarak zorlanmama rağmen edebi dili çok iyi yazarın. Geri planda anlatılan Sovyet sosyal hayatına Bulgakov tarafından bakmak farklı,ilginç ve iyi geldi. Bazı yerlerde araştırma yapma gereği duydum. Rus klasikleri yazıldıkları dönemin tesirinden ötürü karamsar bir atmosfere çeker sizi ama Bulgakov bu havayı da dağıtmış. Belki ilerleyen yıllarda tekrar okuma ihtiyacı duyacağım ama yine de sevmedim diyemiyorum. Konuya gelecek olursak aslında içiçe geçmiş iki farklı kurgu var. Birincisinde bir gün şeytan Profesör Woland ismi ile Moskova’ya gelir yanında dört yardımcısı ile birlikte. Bunlardan birisi de iki ayak üstünde yürümek gibi olağandışı marifetleri olan kedisi. Woland ile tanışan hiç kimsenin hayatı eskisi gibi değildir .Kitaba ismini veren usta ise bir yazardır. Uğradığı haksızlıklar ve kötü propagandaların sonucunda kendi kitabını yakmıştır.Woland ın yolu ustanın sevgilisi Margarita ile ve dolayısıyla usta ile de kesişir (çünkü yapacağı bir ayin için Margaritaya ihtiyacı vardır)ve hayatlarındaki değişime tanık oluruz. Diğer kısım ise vali ve Hz. İsa arasında geçer.
Kristin Hannah bana hep Canan Tan okuyorum izlenimi veriyor belki de hitap ettikleri kitlelerin üniversite ögrencisi olmalarını düşünmemden dolayı.Canan Tan okumayı sevdiğim bir yazar değil. Kristan Hannah ise kültürüme yabancı oldugu için biraz daha ilgimi çekebiliyor. Dili yormaz,kalın bir kitabı bir kaç günde bitirecek kadar akıcı ve açıktır. Çocukluktan başlayıp yıllarca süren iki genç kızın arkadaşlıklarının hikayesi Ateşböceği Yolu. Konu her ne kadar klişe ve tüketilmiş olsa da gözlerim doldu Ben zihnen yorgun olmama rağmen okuma alışkanlığımı kaybetmemek için sığınırım K.Hannah’a
ne okudum ben o kadar üzüldüm ki tarifi yok. Adına ödüller dağıtılıp bugün filmi çekilse(şu son moda olanlardan) gişe rekorları kıracak kadın bu şekilde mi ölmeliydi? Mahvoldum. Çektiği rest,aldığı risk,yaşadığı sıkıntı,yaşattığı gurur başka yerlere taşımalıydı onu ruh ve sinir hastanesine değil. Kştabın sonundaki cümleyi okumasaydım kitabı değerlendirecektim Afifeyi değil ama kalbim acıyor. “Şoför olmasa Afife Jale’nin tabutunun mezara taşınması için dördüncü bir kişi gerekecekti.”
