..
Bazı anlar vardır.
Geçmişten kesitlerden oluşur ve sen sadece seyredersin.
Sanki,
Kırılan kalbimin parçaları koltuğun altında kalmışta,
Ayağıma batarak varlığını fark ettirmiş.
Benden beklenen süpürüp atmakken,
Ben ayağıma batması için orda bırakmışım gibi.
Oysa topladığıma emindim.
Temizlemiştim.
Yenisini koymuştum yerine.
Olmamış,
Yapamamışım.
Çünkü bir kez batınca kırıklar,
Kırıldığı güne gidiyor insan.
Nasıl kırıldığını hatırlıyor.
Nasıl kanattığını...
Unutmak şöyle dursun,
Daha bir hatırına geliyor.
Verilen sözleri
Ve o sözlerin nasıl yerini yalanlara bıraktığını hatırlıyor insan.
Garip.
Kalp sineye çekiyor, unutmak istiyor,
Zihin her seferinde aynı sahneleri oynatıyor.
'Çiçek bahçeleri soluyor,
Dünya sana sırtını dönüyor.'
Ve sen,
Kırıkları koltuğun altına itelerken buluyorsun kendini...
.
D.A