Ayfer
@ayferd45
Şu anda okuduğu kitap
Ellerine daha cinayet işleme fırsatı geçirmemiş oldukları için pek çok kişi masum zannediyor kendini. 
Reklam
Puan vermedi·286 syf.·
2025 48. kitabı
Evet, her şey çürüyor, her şey… İnsanlar çürümeyecekler mi?  Eylül’de sanki bahara hasret çeken hüzünlü bir tazelik, sanki üzerine çöken kışın kendisini yok etmek isteyen sonbahara rağmen devam etmek, yine bahar olmak mücadelesi vardır fakat bunun için muhtaç olduğu şeylerden mahrumdur ve kendisinde de dayanma gücü kalmamıştır.  Tabiat da bunu anlamış gibi acı bir düşünceyle üstüne çöken ıssızlığın, matemin altında ezilerek durur. Ne kadar uğraşırsa uğraşsın, ne kadar dayanabilirse dayansın kışın galip geleceğini, artık her şeyin, her ümidin bittiğini, buna dayanmak gerektiğini anlamaktan doğan bir güçsüzlükle ağlar… Ne renk ne de güzel koku… İşte yapraklar ölüyor… Rüzgâr insafsız, yağmur inatçı; her şeyi çürüyor.
Sonbahar bu… Bu kadar güzellik ve sıcaklık verdikten sonra! Eylülden daha ne beklenir? Eylül; malum ya, hüzün ve matem ayıdır. 
Kendi yükselttiği hayali gayenin ne kadar kendiliğinden büyümüş, var olmayan, kuruntudan ibaret bir şey olduğunu görüyordu .
Reklam