Kuskusuz herseyi unutamaz insan. Ancak herseyi animsayamadigi da bir gercektir. Animsamak ya da unutmak, tipki bir bahcivanin yaptigi gibi, ayiklamak ve budamak demektir. Anilar bitkilere benzer. Bazi bitkilerden hemen kurtulmak gerekir ki digerleri boy atsin, gelissin, cicekle sin. Kaderlerine uygun olarak gelisip serpilen bu bitkilerin degismek icin bir bakima kendi kendilerini unuttuklari soylenebilir. Onlara hayat veren tohumlar ya da celiklemeler ile sonunda olduklari sey arasinda bir ilgi yok gibidir. Cicek bu anlamda tohumun unutulmasidir. Ve gecip gitti meyvelerle birlikte , ciceklerin verdigi sozler diyen Malherbe' i animsayalim...
“bu yolculuk boyunca ilk kez, belki de yapılacak en iyi şeyin dönmek olduğunu düşünüyor. çünkü bulmak istediğinden emin olmadığı bir şeyi aramamalı insan…”
Kadınlar genellikle çevrelerindeki insanlarla ilgilenirler ve en karanlık korkularla ve acılarla sinansalar dahi, çoğunlukla sevdikleri insanlar icin endişelenirler.
Beden aklınla açgözlü ve benzeri olmaktan kurtulana kadar ona kapiyi açamazsın. Açtığın zaman anlayış gelişmeye başlar ve ne kadar anlamaya çalışırsan, ruh aklı o kadar büyür. Doğal anlayış ve sevgi aynı şeydir.