AyferK
@ayferklcc
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
“Çünkü gelecek, istediğim renklerle boyamak üzere hâlâ benimdi.”
Vicdan hayallerin, aşırılıkların, eğilimlerin kaosu, düşlerin fırını, utanç verici düşüncelerin barınağı, safsataların batakhanesi, tutkuların savaş
alanıdır. Ara sıra düşünen bir insanın solgun yüzünden içeri
sızıp o ruha, o karanlığa bakarsanız, orada, dış dünyanın
sessizliğinin gölgesinde, Homeros'ta olduğu gibi develerin
savaşını, Milton'da olduğu gibi ejderhaların ve canavarların dövüşmelerini , hayalet bulutlarını, Dante'de olduğu gibi
hayali sarmalları görürsünüz. Her insanın içinde taşıdığı ve beyninin iradesini ve günlük davranışlarını umutsuzlukla
ölçtüğü o sonsuzluk ne de kasvetlidir!
İnsan
lsırgan otu doğrandığında kümes hayvanları, öğütüldüğünde büyükbaş hayvanlar için güzel bir yem olur. Samana katılan ısırganotu hayvanların tüylerini parlaklaştırır; tuzla karış
tınldığında muhteşem bir sarı boya oluşturur. Yılda iki kez
biçilen mükemmel bir ottur. Peki ısırganotu ne ister? Biraz
toprak yeter, ne özen ne ekim ister. Sadece ot olgunlaştıkça
tohumları döküldüğü için toplaması zordur. Hepsi bu. lsırgan otu biraz çabayla yararlı hale gelecekken, ihmal edildiğinden zararlı bir ota dönüşüyor. O zaman onu kökünden
koparıyorsunuz. Çoğu insan ısırganotuna benzer!" demiş,
kısa bir sessizliğin ardından eklemişti: "Dostlarım, şunu
aklınızda iyi tutun, kötü ot ya da kötü insan yoktur, sadece
kötü çiftçiler vardır."
Yozlaşmış şehirler çok acımasız insanlar
üretirler. Dağlar, denizler, ormanlar, insanı vahşileştirip acımasızlaştırsalar da, insanın insani yanını pek yok etmezler.