Ayfer TOSYALI
@ayfikitap
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Olümün huzurunda bütün vehimler, kuruntular yok olur ve ortadan kalkar. Biz ölümün çocuklarıyız. Hayatın hilelerinden ancak ölüm kurtarır bizi. Odur hayatın içinden bize seslenen ve bizi yanına çağıran... Henüz insanların dilini anlayamadığımiz yaşlarda, oyun sırasında duraklamamızın sebebi o an ölümün sesini işittiğimiz içindir. Hayatımız boyunca ölüm bize hep işaret verir. Hani bazen, hiçbir sebep olmadan insan birden düşünceye dalar, hem de öyle derin dalar ki, zaman ve mekânı unutur, hatta ne düşündüğünü bile bilmez. Bundan sonra kendi durumuna ve dış dünyaya tekrar aşina olmaya gayret gösterir. Bu, ölümün sesidir.
Öyle bir canlı cenazeydim ki ne dirilerin dünyasıyla bir bağım vardı, ne de ölümün unutulmuşluğundan ve huzurundan istifade ediyordum