Gülhane'de simit satan çocuklar
nasıl anlasınlar ellerimizin
neden böyle çekingen olduğunu
Ayasofya önünde tramvay bekleyenler
gökyüzüne dokunurken bu acı
kimdir diye sorsunlar içlerinden
birlikte yürüyen bu iki yabancı
Bir Zümrüdanka yolculuğu..
Her insan bir yazar, bir şair.. herkesin bir kitabı var aklının yettiği gün yazmaya başladığı, son nefesine dek..
Ve sanki Tarık Buğra, Osman Gazi'nin kitabını çalmışta okuyor bize..
Osmancık, bir kitap okumanın yanında daha çok bir hayat okumak gibiydi bu yüzden. "Osmancık" dan "Osman Gazi Hân"a doğru at sırtında ve hayat yolunda bir yolculuğa çıkmak gibiydi..
...inişleri, çıkışları, dönemeçleri, yol göstereni, ayağına bağ olanı, yüküne yoldaş olanı ve yapabildiklerin ama -Osman Gazi bile olasan- daha çok yapamadıkların (çünkü Bursa'nın da ötesi var ve onunda ötesi..) ile dolu bir yolculuk.. ve şakacı bir tebessümle son bulan bir kitap/hayat..
Başka hayatlar okumak, kendi satırlarımız için bir ilham bize, bazen de bir ders..
Dünya'yı bize büyük gösteren bizim küçüklüğümüzdür. Hırsımız, sabırsızlığımız, bencilliğimizdir. Önce bunların yüzünden küçülüyor, sonra da Dünya'yı çok büyük görüyoruz.