Aygül Yılmaz
@ayguula
Öğretmenlik yapmak için değil Öğretmen olmak için doğmuş bir insan parçası.
Ben yalnızlığın cemiyete rağmen, kalabalığa rağmen içimizi kaplayan ruhi bir halet olduğunu bilirim. Evlenmek insanı yalnızlıktan kurtarmaz, belki daha müthiş bir yalnızlığa atar. Bu iki kişinin bir arada ve ayrı ayrı yalnız kalması demektir ki cemiyetten gelecek imdadın da kıymetini sıfıra indirdiği için en ümitsiz yalnızlıktır.
Reklam
Kaderimi yapan benim; fakat beni yaratan bir ben daha var ve birbirlerine bağlanarak namütenahiye doğru giden bir ben silsilesi içindeyiz. Bunların arasındaki gizli nispetleri irademizin içinde farz edersek mukadderatımıza hakim olduğumuzu iddia edebiliriz; fakat irademizi bu nispetler haricinde, fakir ve müstakil bir kuvvet sayarsak, açık denizlerdeki ceviz kabuğundan farkımız yoktur. Nihayet manevi sahada her şey bir tasavvur, bir tefekkür tarzı meselesinden ibarettir ve varlık, nasıl düşünürsek öyledir. Hatta şu son fikrin aksini bile düşünürsek doğru olduğunu görürüz.
- Tavuk kesmezsiniz, değil mi?
- Öyle anlarınız olabilir ki adam öldürebilirsiniz.
- Belki
- Muhakkak. Bundan başka her gün azar azar birini öldürdüğümüz de muhakkaktır. Ve bu "biri" en sevdiğimiz insandır.